Pagina's

12 juni 2020

besluit



"De kogel is door de kerk", zei ik tegen een vriendin, "in mijn hoofd dan." Dat is natuurlijk een beeldspraak van niks. Er zit geen kogel in mijn hoofd. Maar wel een mes in mijn knie. Zo voelt het tenminste. En ik vermoed dat het mes erin moet. Om nog even in beeldspraak te blijven.....

Dat is al een tijdje zo. Bijna de hele coronatijd. De vorige ronde ging de pijn weer weg. Maar nu niet. Lopen is pijnlijk. Alle lapmiddelen ten spijt: ijs, zalf, pijnstillers. Halverwege is een muurtje waar ik even op kan zitten. En dan kijk ik uit op deze groene oase tussen de bebouwing. Rechts de nieuwe bieb, links een winkelpassage. Maar die liet ik weg op de foto. Daar kijk ik ook niet naar als ik hier even zit.

Tig jaar geleden heb ik een ongeluk gehad. Toen is er al aan de knie geopereerd. En nu is ie op, denk ik. Maar in coronatijd naar de dokter - zo het al kon - leek me niks. Ik heb gewacht.
Vorige week ging ik al naar de opticien, dat was heel goed te doen. Dus gisteren durfde ik naar de huisarts. Ging ook goed. Dokter in witte jas en mondkapje op bij het onderzoek. Naar de orthopeed moet ik. Ik krijg een oproep voor een afspraak, binnen een paar weken. Hoeveel weken, vroeg ik. Dat kon ze niet zeggen. Ik zit nu in het stuwmeer van achterstallige zorg. De reguliere zorg die moest wachten door corona. We wachten af. De kogel is door de kerk, het besluit is gevallen.

P.S. Het liep allemaal anders. Door corona, maar ook omdat het inmiddels weer een stuk beter gaat met mijn knie. De operatie werd afgeblazen. En nu, ruim een jaar later, gaat het lopen weer als vanouds. Het blijft een zwakke plek, maar ik loop weer als een kievit. ;)

Mijn eerste gedachte was: hoe moet het met mijn 'tuintje'? Ik heb alvast een logeeradres voor mijn vaste planten gevonden, mijn overbuuv. De eenjarige planten zijn tzt dan wel op hun retour en kunnen weg. En hoe het dan met eigen kweek tomaten en sla gesteld is, zien we dan wel weer.




Ik deed wat schijfjes cherrytomaatjes in aarde, schreef ik al eerder. En er ontkiemde een hoop. Twaalf jonge plantjes hebben nu hun eigen potje, en er zijn er nog een paar opgekomen die ik als reserve houd. Als ze allemaal groot worden, staat mijn hele balkon vol tomatenplanten! Het stronkje romaine sla loopt ook uit. Dit is overigens poging twee wat het sla-experiment betreft, want de eerste beschadigde bij het overplanten en ging dood. Deze zit nu meteen in een groter potje.




Van mijn aardbeien plant kan ik regelmatig een handjevol oogsten. En ook een merel komt er regelmatig van snoepen. Sinds het zo vol met planten staat, wagen vogels zich op mijn balkon. Niet alleen de voedercontainer, maar ze huppen gewoon tussen de potten door, afgevallen stukjes pinda oppikkend. Ik vind het geweldig dapper, want het is klein en nogal ingesloten, vanuit vogelperspectief gezien. Ik sta dan in de keuken doodstil naar ze te kijken, want bij één beweging zijn ze weer vertrokken. Ik ben altijd te laat met mijn fototoestel. Jammer, want als ik zeg dat er laatst een kleine bonte specht rondhupte, geloof je me vast niet.

Heel verhaal. Wordt vervolgd.
Fijn weekend allemaal!


24 opmerkingen:

  1. Ik geloof je wel hoor. Ik zie hier ook zoveel verschillende vogels.
    En dapper dat je tav je knie een besluit hebt genomen, altijd lastig.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. O hemeltje, wat een ellendige knie. Hopelijk gaat er iets gebeuren waardoor je straks minder (geen) pijn meer hebt.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hè wat jammer dat het steeds zo slecht gaat met die knie! Ik ben benieuwd wat die orthopeed gaat zeggen/doen. Hopelijk duurt het allemaal niet te lang.. als de kogel door de kerk is, moet het maar snel gaan vind ik altijd.
    Die plantjes.. je zou iets aan kunnen leggen met wollen draadje en een flink waterreservoir.. maar als je niet weet hoe of wat, kun je eigenlijk nog niet echt concreet iets bedenken hè.. eerst maar eens afwachten wat het gaat worden.
    En onder tussen genieten van die vogels op je balkon.. inclusief die specht!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, het voelt deze keer niet goed, mizzD, vooral omdat het niet echt over gaat. Ik laat wat er komen gaat, maar over me heen komen.
      En de planten, gelukkig heb ik een overbuuv die erg met planten bezig is, en ik kan bij haar een paar planten stallen. Maar die tomaten... dat wordt nog wat als ze allemaal groot worden. Mijn zoon kan er ook een heel stel meememen tzt. En veel planten weggeven was mijn plan.

      Verwijderen
  4. Goed van jedat je naar de ha bent geweest. Nu hopen dat je snel geholpen wordt. Veel sterkte toegewenst.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel Renske, je leest hier wel hoe het verder gaat.

      Verwijderen
  5. Hopelijk hoef je niet zo lang te wachten. Vervelend zo’n pijnlijke knie!
    Ja leuk is dat he, die vogels.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Reacties
    1. Dankjewel, Bettie. Ik werd steeds jaloerser op jullie lange wandelingen. :)

      Verwijderen
  7. Dapper besluit van je. En te gek dat je de tomaten helemaal zelf hebt opgekweekt.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat naar dat je zo´n pijn hebt. Maar je was dapper en ging naar de huisarts en nu gaat het balletje rollen. Ik vind de foto van de plantjes zo leuk. Sterkte met je knie.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Het valt niet mee om in deze nare periode zo'n beslissing te nemen. Ik hoop dat het niet al te lang duurt! Gezellig, al die vogels!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat een oase van groen en bloemen! Vervelend dat het slecht met je knie gaat, wens je alvast veel sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat moet er gebeuren aan je knie denk je? En is de revalidatie lang?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik denk een nieuwe knie. Daar was ik eerst te jong voor, maar nu misschien niet meer. En ik denk een flinke revalidatie, geen idee hoe lang. Hoop dat ik snel weer 'op de been' ben.

      Verwijderen
  12. Goed,dat er iets aan gedaan wordt. Maar als je pech hebt kun je de hele zomer nog voor je planten zorgen. Hier is er een enorme wachtlijst bij orthopedie. Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, dat verwacht ik ook hier. Ik laat het maar over me heen komen, de eerste stap is gezet.

      Verwijderen
  13. Oh dear! Hope ur knee gets OK soon

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Lieve Judy, ik ben ook benieuwd wat de dokter zal zeggen over je knie. Wat naar toch om zo een last te hebben. Ik besefte dat zo goed toen ik in Limburg zoveel aan het wandelen was, wat een geluk als alles het goed doet in je lijf.
    Heel veel liefs en stekrte.
    Vergeet ik steeds te zeggen, je plaatste een tijdje terug een foto van jezelf, wat ben je een leuke vrouw zeg.

    BeantwoordenVerwijderen

Reacties... hartstikke welkom!
Ze worden gemodereerd om spam te voorkomen.