twee liefdes

Ik heb hem altijd willen inlijsten, maar het is er nooit van gekomen. Hij zit nog steeds in de kartonnen koker van de Bijenkorf waar ik de poster ooit kocht. Eind jaren 90 moet het zijn geweest. 

verstandige schoenen

Ik heb een rijtje staan onder de verwarming in de gang, de schoenen die ik het meest draag. Allemaal verstandige schoenen. Maar het werd tijd voor nieuwe want er zaten gaten in mijn oude. Niet meer leuk om in de regen mee te wandelen. 

ochtend nevelen

Ik had weer een wandeling in gedachten maar met die pijpenstelen vorige week kwam er niks van. Voor zondag was echter de voorspelling goed en inderdaad toen ik de gordijnen opendeed zag ik de zon opkomen. 

bush fix

Ken je dat? Die sluitingen op verpakkingen die zogenaamd 'hersluitbaar' zijn? Nou echt niet. Je hannest wat met dat stickertje en de ergernis slaat toe. 

naar de markt

Na een jaar van stress en gedoe lijkt het wel of ik als een plumpudding in elkaar ben gezakt. Ik heb duidelijk op reserves gelopen. Ik krabbel heel voorzichtig op, vooral heel lief zijn voor mezelf. Wel probeer ik weer voorzichtig af en toe een wandelingetje in te passen. Blijven voelen of het kan.

Vrijdag liep ik naar de markt. Niet dat ik iets nodig had, maar het is altijd een gezellige sfeer en het was heerlijk weer voor een wandelingetje. Mijn lijf zei ja. 

sarajevo

Opruimen blijft een ongoing process. Iedere keer een beetje, sommige dingen kunnen alleen maar langzaam. Aan alles kleven herinneringen. Wat schilderijen betreft valt er een hoop te doen, zowel in het echt als digitaal. En dan kom je dingen tegen met een verhaal. Dit is er zo één. 

ik wil een mens spreken!

Er was een bedrag afgeschreven door mijn zorgverzekering. Een bedrag naast de maandelijkse premie. Bij de specificatie stond: zie declaratie. Maar ik wist van niks, had zelf niets ingediend en ook niets van de zorgverzekering vernomen. Dus ik ging bellen.

Je krijgt dan een AI mevrouw aan de lijn.