17 april 2021

kastanjebomen en koek



Ik wandelde donderdagmorgen over de Brink. Even kijken hoe het met de kastanjebomen is. Op vrijdag en zaterdag staat daar de markt en is het druk. Maar donderdag was het er rustig en stil. 

Kastanjebomen hebben een bijzonder plekje in mijn hart. Ik schreef er vaker over. Ik had er één in mijn tuin in een vorig leven. Op de Brink staan er een heleboel. Zo veel kastanjebomen worden tegenwoordig bedreigd door de mineermot. Maar deze oude bomen zien er nog steeds goed uit. En ze zijn al aardig groen.





Ik liep ook langs het Deventer koekhuisje.
Ik denk bij Deventer koek altijd aan een verhaal van mijn vader. 




Je weet misschien dat mijn stamboom geworteld is in koloniaal verleden. Mijn beide ouders zijn geboren en getogen in voormalig Nederlands Indië. Ik groeide op met Indische woorden en tempoe doeloe verhalen. Zomaar van die kleine verhaaltjes die in je geheugen blijven hangen.

Mijn vader vertelde over een straatverkoper die lekkere hapjes verkocht. Zoals dat ging toen. Je weet misschien dat autochtone Indische mensen de v uitspreken als p. Deze man riep, om zijn waren aan te prijzen: Depènter Pepperkwek! Deventer peperkoek dus, bedoelde hij. 

Elke keer als ik langs dat huisje loop en die tekst zie, hoor ik in mijn hoofd: Depènter Pepperkwek! 



13 april 2021

perspectief



Over twee weken krijg ik de prik. Gisteren maakte ik de afspraak. Ik zag in het weekend op teletekst dat mijn bouwjaar zich online kon melden, zonder de uitnodiging al ontvangen te hebben. De tranen sprongen in mijn ogen. Ongelogen. Ik dacht: echt? nu al? Ik verwachtte voorlopig nog niet aan de beurt te zijn.....

11 april 2021

met een lantaarntje



De lente moet je in de stad met een lantaarntje zoeken. Veel geveltuintjes met klimplanten, zoals je in deze straat een beetje kunt zien. Maar nog niet veel groen, laat staan bloemen.....

4 april 2021

paassfeer



Kleur overal in mijn kleine wereld.
De hele week stond een bos rode tulpen mijn huis op te fleuren. Ik maakte een serie foto's ervan. Die staan als slideshow in de zijkolom van mijn blog. Als je mobiel kijkt zie je die niet, tenzij je de internetversie bekijkt.

Op mijn balkon staan viooltjes uitbundig de aandacht te trekken. 

30 maart 2021

mag ik u voorstellen...



... dit is de hoogwelgeboren Jonkvrouwe Beertruida van Amerongen.
Zij is van zeer hoogstaande gebreide afkomst. Maar heel gewoon gebleven. We noemen haar daarom gewoon Trui.

Ze is geboren in Amerongen, en verhuisde met ons mee naar Zeist.
Maar toen zich de gelegenheid aandiende om met vierhonderd familieleden te logeren op Kasteel Amerongen bedachten wij ons geen seconde. Wij reisden terstond per bus naar het kasteel af. 

Ze kwamen zelfs in de krant met zijn allen.

28 maart 2021

zondagochtend



Zomertijd. Gedoe met klokken.
Om acht uur wakker. Of zeven uur? 

Zondag is zo'n dag van rommelen in huis. De was. Opruimen hier en daar. Het liefst lang in pyjama en mijn haar in coupe vogelverschrikker. Bij het openen van de jaloezieën zag ik de vroege corona-wandelaarster al stevig voorbij stappen. Ik dacht: ik ga ook. Coupe vogelverschrikker en al.

24 maart 2021

weertje



Paarse violen beginnen weer te bloeien na een kale winter.
Ik deed een rondje IJssel en wat boodschappen op de terugweg. Niet veel bijzonders zou je zeggen, en dat was het ook niet. Behalve het weer. Lente, jongens, lente!