28 februari 2020

vreemde vogels



Al een paar dagen word ik bij het ochtendschemer getracteerd op een fluitconcert van een merel in lentestemming. Dat is 's morgens om een uur of zeven, als ik nog niet zo lang op ben, de verwarming mijn huis nog niet heeft opgewarmd en ik bibberend in de keuken een kop koffie maak. 's Avonds, zo ongeveer als de straatverlichting aan gaat, laat hij zich ook weer horen. Als ik de afwas doe na het avondeten. Het voelt vreemd.

Merelgezang doet me denken aan groen en zon, en warme zomeravonden. Maar het is februari, nog net. En de boom aan de achterkant van mijn flat is nog kaal. De weersberichten spreken van sneeuw. Is de merel te vroeg, of ben ik nog niet in lentestemming?

Ik hou van merels. Toen ik nog een grote tuin had, en aan het spitten was, hipte er regelmatig een merel rond mijn voeten, ongelooflijk dichtbij. Die losgewoelde aarde was een snelbuffet. Met een snavel vol wormen vertrok ze dan weer om haar hongerige spruiten te voeren. Wat leuk was dat. De wereld bestond dan even alleen uit mij en de merel.

~~~~~~~

Mijn voederding op het balkon wordt weer bezocht. Door een miezerig meesje.  Eentje. Ik ken hem wel, toen ik eerder een voederding op mijn balkon had. Het is een zwarte mees. Ze zien er niet uit, zwarte mezen, het lijkt alsof ze door een roetwolk zijn gevlogen. Niks geel met zwart of blauw, zoals hun grotere neven, de koolmees en de pimpelmees. Nee, een beetje kleurloos en groezelig.

Maar vergis je niet. Van de week kwam er een koolmees langs, die ook wel eens van die pinda's wilde proeven. Maar hij kreeg de kans niet. Hij werd weggejaagd door dat kleine miezermeesje. Klein maar dapper! Trots was ik op hem.

De foto hieronder is van een paar jaar geleden, toen een hele familie zwarte mezen mijn 'restaurant' regelmatig bezocht. Nu is het er nog maar eentje, maar wie weet neemt hij binnenkort zijn familie mee.


19 februari 2020

op de kop af



Gisteravond realiseerde ik me dat het op de kop af zeven jaar geleden was, dat ik naar Deventer verhuisde.....

10 februari 2020

storm



Vanmorgen leek het wel mee te vallen met de wind, gezien vanuit mijn aan alle kanten door bebouwing omgeven flat. De ergste storm is alweer voorbij. Dus ik besloot toch even naar de IJssel te wandelen, om naar het hoge water te kijken. Ik moest eerst even overleggen met mijn knie, en die ging akkoord.....

8 februari 2020

lieve knie,

Wat heb je toch veel voor me gedaan de laatste tijd! Ik heb je afgebeuld, je overbelast, veel te veel van je gevergd. Ik heb je signalen genegeerd en er geen aandacht aan geschonken. Nooit een dankjewel gezegd. Ik heb je echt schandalig behandeld. Ik snap het wel dat je nu protesteert.

Je ondersteunt me al zoveel jaar en ik neem dat maar als vanzelfsprekend aan. Zonder jou zou ik niet overeind blijven. Dat mag wel eens gezegd worden. Het wordt tijd om je eens in het zonnetje te zetten en je liefdevolle aandacht te geven.

Lieve knie, het spijt me dat ik je zo verwaarloosd heb. Dat heb je niet verdiend. Ik beloof je dat ik je nooit meer zo onaardig zal behandelen als ik nu heb gedaan. Want ondanks dat de band een beetje beschadigd is, zijn we onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Ik beloof je dat ik je meer rust zal gunnen en dat ik rekening met je zal houden. Ik zal je de komende tijd lekker vertroetelen. Met ijs en liefde! Dankjewel voor alles wat je voor je me doet!

Liefs,
Judy

4 februari 2020

rafelrandjes



En toen stagneerde de boel.
Al vanaf begin december schrijf ik over mijn grote opruim-avontuur. Hoe leuk zou het zijn als het klaar is. Maar zo werkt het niet. Helaas.....

31 januari 2020

mijn... ahem... atelier



Vanmorgen maakte ik voor het eerst gebruik van mijn nieuwe (ahem) atelier om na lange tijd weer eens te schilderen. Het resultaat was nog wat onzeker en niet voor publicatie geschikt. Maar heerlijk om weer eens je gedachten op nul te zetten en te spelen met pigment en water! Het oogt rommelig maar ik heb alles bij de hand.

23 januari 2020

stilleven van herinneringen



Veel ging weg. Maar dit zijn een paar dingen die bleven. Ze hebben nu weer een ereplaatsje in mijn huis.....