Eens in de zoveel tijd heb ik weer een aantal losse foto's die niet in een blogbericht pasten en overbleven. Dat komt natuurlijk omdat ik op mijn gewone routine loopjes in de stad soms foto's maak als me iets opvalt. Losse dingen. Niet een gerichte wandeling zoals de Kloostertuin of de IJssel. Enfin, ik maakte er weer een serie 'zomaar' van.
Hierboven herfstbladeren op een motorkap.
En de foto hieronder moet ik even uitleggen.
Er staan drie dingen op die me opvielen. Ten eerste die boom met het kraaiennest. Nu de blaadjes vallen valt het pas op. En dan die dakjes. Het zijn drie huisjes op een rijtje met zo'n mini puntje. Ik vraag me altijd af of zich daar nog een bergruimte in bevindt of dat het puur voor de sier is. En dat die gele ginkgo nog even om de hoek piept, maakt het plaatje voor mij af.
Hieronder een tekst die een tijdje geleden overal in de stad opdook. Geen flauw idee wie dat doet en met welk doel. Het is waar dat er veel te zien is in de Deventer binnenstad als je omhoog kijkt. Niet alleen de parapluutjes in de zomer, maar ook mooie gevels en dergelijke. Maar je moet wel uitkijken met dat omhoogkijken. Voor je het weet struikel je over een losse steen of ander obstakel.
Mooi dat dit bord op de foto hierboven bewaard is gebleven.
Je hebt in Deventer ook ergens een gebouw met opschrift Koloniale Landbouwschool. Ik zie het vanuit de bus en ben nooit uitgestapt om het op de foto te zetten of om er meer over te weten te komen.
Je hebt in Deventer ook ergens een gebouw met opschrift Koloniale Landbouwschool. Ik zie het vanuit de bus en ben nooit uitgestapt om het op de foto te zetten of om er meer over te weten te komen.
Bij de biologische winkel: spruitjes aan de stam. En niet geschoond in een plastic zak.
Leuk hè, die wand van planten in het restaurant van het UMC. Ik had er bijna een stekje van geplukt. Maar helaas: allemaal nep.
En tot slot deze plataanbast. Wat een structuren en kleuren. En die zijn wel echt.
mooie herfstserie van de binnenstad; ik houd erg van de bast van de plataan!
BeantwoordenVerwijderenEen heel leuke serie, je hebt er oog voor. Ik denk dat er wel een kleine bergruimte onder die dakjes zit.
BeantwoordenVerwijderenHa, dat doe ik ook zo nu en dan. Mijn kopje/label is Niet meer dan zeven. Maar ja, als ik er dan zeven heb 'opgeruimd' staan er al weer minstens zeven nieuwe!
BeantwoordenVerwijderenAllemaal je blog waard. Ik hou van zulke blogjes. Zelf noem ik het Van alles wat. Want jammer van de foto's anders toch !?
BeantwoordenVerwijderenWat een leuke serie foto's. Ik houd er wel van, het is echt even genieten hoor.
BeantwoordenVerwijderenDie nep-planten,dat zie je bijna niet
BeantwoordenVerwijderenAh, die spruitjes aan de stam! Ik kijk er naar uit als wij ze hier ook zo krijgen, in de tuin (tot nu toe nog niet...)
BeantwoordenVerwijderenOok van eenlingen maakte je een mooie serie.
BeantwoordenVerwijderenEn zo werd het alles bij elkaar toch een hartstikke leuk postje met heel bijzondere foto's.. heb ervan genoten! :-)
BeantwoordenVerwijderenJe bent heel opmerkzaam, geweldige foto's. Met plezier naar gekeken.
BeantwoordenVerwijderenDie "Koloniale Landbouwschool" ontstak een lampje bij mij. In mijn lagere-schooltijd, eerste helf jaren '50, hadden we een onderwijzer waarvan we wisten dat hij in Indië geboren en opgegroeid was en eens vertelde dat hij in Deventer Tropische Bosbouw gedaan had voor hij onderwijzer werd. Dat is vrij zeker de koloniale Landbouwschool geweest. Hij heeft er nooit een geheim van gemaakt terug te willen baar Indonesië, maar dat is hem alleen maar gelukt als militair. In het Indonesië van Soekarno was geen plaats meer voor personen zoals hij.
BeantwoordenVerwijderenDat de man zijn wortels in de Gordel van Smaragd had was een voordeel toen er in 1951 of 1952 een honderdtal Molukse leerlingen kwamen; kinderen van (ontslagen) Knil-militairen. We hadden het toen nog over Ambonezen. Hij sprak hun taal en kende (uit ervaring) hun achtergrond, wat een voordeel was bij het beslechten van de schoolpleinruzies tussen de "Apekoppen" en de "Kaaskoppen". Meestal een kwestie van miscommunicatie en natuurlijk ook een territoriumstrijd, maar dat realiseer je je pas achteraf. Het duurde ongeveer een jaar eer we echt aan elkaar gewend waren en bereid waren om elkaar ook te begrijpen.
Die koloniale geschiedenis zit in mijn familie. Maar wat mooi dat die onderwijzer zo veel goeds kon doen voor de Molukse kinderen.
VerwijderenDe anoinieme reactie van 00:23 is van mij. Gewoon vergeten mijn naam in te vullen
BeantwoordenVerwijderenHeerlijke foto's, stuk voor stuk de moeite waard en samen een leuk blog.
BeantwoordenVerwijderenIk vind dit juist wel leuk, die 'losse' foto's... je kijkt er gewoon ook anders naar en ik bedenk dan waarom je ze gemaakt zou kunnen hebben.
BeantwoordenVerwijderenLeuk zo'n setje foto's!
BeantwoordenVerwijderenIn veel steden zie je veel nieuws, als je omhoog kijkt. Boven de saaie en standaard etalages, zitten soms schitterende gevels.
Door dit "kijk omhoog" moet ik ineens aan het volgende denken. In de herfst, wanneer mijn man en ik wandelen zeg ik steeds "kijk eens omhoog, wat een kleuren". Hij antwoord, "kijk eens naar de grond, wat een prachtige bladerdeken, het lijkt wel een Perzisch tapijt".
BeantwoordenVerwijderenSo glad you shared these special photos Judy - they are all great - sometimes a random picture captures a story and these certainly did. Hugs!
BeantwoordenVerwijderen