raar en onbegrepen

Gisteren aan het eind van de middag zag ik deze flat. Lichtpuntjes, net als laatst. De reden dat ik daar liep, was opnieuw de tandarts, want het gaat nog helemaal niet goed.

In mei zijn een aantal gevoelige tandhalzen aangesmeerd met vulmateriaal. En daar ontwikkelde ik een allergie voor. In het begin was het meer een branderig gevoel en een vieze smaak in mijn mond. Er werd het label 'burning mouth syndrome' opgeplakt. Maar steeds meer had ik ook last van dat branderige gevoel in mijn slokdarm en maag. Vooral als ik histaminerijk voedsel had gegeten, bijv. tomaten of spinazie. Het werd een gewoonte om eerst te googlen of iets histamine bevat voordat ik het eet. En zo redde ik het wel.

Inmiddels was ik door de huisarts verwezen naar de allergoloog in het UMCU. Daar kon ik in september terecht. En na de intake stond ik op de wachtlijst voor de allergietesten. Pas eind januari gaat dat plaatsvinden. Maar het ging steeds slechter met mij, ik sliep soms hele nachten niet. Dus besloot ik begin december het spul eruit te laten halen.

En toen begon de benauwdheid. En ik kon ook steeds moeilijker slikken. Waarschijnlijk zijn met het wegslijpen van het spul stofdeeltjes in mijn keel en longen terecht gekomen. Van de regen in de drup. Met een grote dosis antihistaminica heb ik er inmiddels wat grip op. Maar ik proefde vooral bij mijn achterste kies dat het spul nog niet helemaal weg was. 

En dat is dus gisteren gebeurd, dat laatste restje. Met een zg. rubberdam deze keer, een rubberen lap die voorkomt dat je deeltjes kunt binnen krijgen. Durf ik te hopen dat mijn lijf nu tot rust kan komen?

De noodzaak voor die testen wordt dus steeds urgenter. Ik weet inmiddels dat het zeer uitgebreide testen zijn bij het UMCU, en dat stelt me gerust. Ik heb ook een hele fijne tandarts en een second opinion tandarts uit dezelfde praktijk. Die laatste vooral weet veel over allergieën en de chemische stoffen waar een tandarts mee werkt. Als de uitslag bekend is, heeft zij al een professor in gedachten waar ik misschien naar toe zou kunnen. En volgende week ga ik even naar de huisarts om hem op de hoogte te stellen.

Maar eerst die testen dus. Dat is de volgende stap. Ik kijk maar opnieuw naar de lichtpuntjes.