ontluikend

Eerst even laten zien wat voor plantje ik kocht op mijn wandeling laatst. Een rode saxifraga. Als de zon erop schijnt, lijken de bloemetjes licht te geven. 

Ontluiken, de luiken gaan weer open en het licht kan weer naar binnen. Misschien komt het daar vandaan. Vanaf het moment dat de dagen weer gingen lengen, zie ik dat de planten op het licht reageren. In mijn vensterbank maakt het tiengeboden plantje nieuw blad. 

Maar niet alles gaat goed. Het Chinese lantaarnplantje liet steeds meer blaadjes vallen en zag er niet meer uit. Ik las dat hij houdt van felle zon, dus voor mijn raam op het noorden had hij geen schijn van kans. En de monstera gaat wat bruine plekken vertonen, en ik moet nog uitzoeken waar dat door komt. Misschien moet hij een grotere pot. Dat wordt dan een monster klus.

Op het balkon moet je er langer op wachten. Maar er zit leven in de vrouwenmantel. En het puntje dat tevoorschijn komt uit de hosta pot groeit gestaag. 

Viooltjes houden de moed erin. 

Ook al woon ik dan in een uitermate stedelijke omgeving, mijn balkonplanten houden me bij de natuur en de seizoenen betrokken. De meesjes die zich in de winter niet lieten zien, zijn ook weer terug.