wat vind ik ervan?

Op 29 mei gingen de openbare verhoren van de parlementaire enquete commissie corona van start. En ik volg het met een half oor. 

Toen de eerste gevallen van corona in het nieuws kwamen, helemaal in het begin, zei ik huilend aan de telefoon tegen mijn zoon: als ik dit krijg overleef ik het niet. Met mijn vatbaarheid voor infecties. Ik werd extreem voorzichtig. Ik volgde het nieuws op de voet. Mensen gingen bij bosjes dood. Eerst in Italië. En toen bij ons als gevolg van verspreiding tijdens carnaval. 

Ik zat in die periode middenin onderzoek voor een knie operatie. In een voorgesprek met een verpleegkundige over wat het allemaal zou gaan inhouden, werd verteld dat je al snel naar huis zou mogen, en dan zouden wijkverpleging, fysio en huishoudelijke hulp allemaal over de vloer komen, terwijl ik van de operatie bijkwam.

Ik dacht meteen al: dit gaan we niet doen. 

Ik weet het niet meer zeker, maar ik geloof dat het in de tijd was dat verzorgenden geen mondkapjes mochten dragen. Krankzinnig, vond ik toen al. Hoe dan ook, ik heb de operatie afgeblazen. Geen spijt van gehad, want mijn knie gedraagt zich tot op heden voorbeeldig.

Ik volgde vooral het medische nieuws. De corona maatregelen, ik heb er altijd mijn eigen gedachten over gehad. Ik hield me aan mijn eigen maatregelen en was super voorzichtig. En die 1,5m gaat heel snel in je systeem zitten. Maar ik heb vaak gevonden dat er weinig rekening werd gehouden met kwetsbaren. Ik zie Rutte nog staan: geen handen meer schudden, en daar dan grapjes over maken. Dat maakt geen indruk. Ik zag in het zorgcomplex aan de overkant, in de tweede golf de ene na de andere flat leegkomen. Allemaal overleden.

Het gewone leven moest gewoon door kunnen gaan. Met de nadruk op economie. Alsof er niets aan de hand was. Mensen die zich niet kwetsbaar voelden, hielden zich ook nergens aan. Ik krijg het toch niet, hoorde ik vaak zeggen. Maar ze konden het wel overbrengen, zonder klachten, dat was al heel vroeg duidelijk. Ik ging dus mensen uit de weg.

Als iedereen meer doordrongen was geweest van het gevaar voor kwetsbaren, en meer rekening met anderen had gehouden, dan had het leven ook gewoon door kunnen gaan. Met een beetje meer afstand en compassie. Had daar maar de nadruk op gelegen vanuit de overheid, dat heb ik erg gemist.

Ik dacht toen al: ik ben benieuwd naar de parlementaire enquete. In Engeland is ook zo'n enquete gaande en er is berekend dat eerdere/strengere maatregelen daar 20.000 doden zou hebben gescheeld. Zo'n berekening wil het RIVM hier niet doen.

Ik kreeg het toch, corona. Gelukkig niet in de eerste golf, maar later toen het virus al gemuteerd was naar een mildere variant. Maar ik hield er long covid aan over. Ik heb het vermoedelijk gekregen van kinderen in de flat. Zelf werden ze niet ziek, maar ze brachten het wel over, kinderen, dat was bekend. En ze hielden geen afstand. 

Ik hoor mensen nu zeggen: met de kennis van achteraf. Maar er was veel kennis, waar niets mee gebeurde. Gelukkig hoor ik bij de verhoren dit soort dingen ook zeggen. Vooral uit medische hoek. Ik hoop dat de enquete iets oplevert.

En long covid? Komt daar over een aantal jaar ook een enquete over? Want daar valt ook wel wat over te zeggen.