vera­nderingen

Deze foto maakte ik een maand geleden, toen het nog warm en zonnig was. Ik verbaas me altijd over de kleurkeuze van dit gebouw, het Burgerweeshuis, maar als de zon erop schijnt kan het niet beter gekozen zijn. Inmiddels voel je de herfst aankomen. Vroeg, hoor ik op het Engelse weerbericht. Je merkt het aan het licht. Het waait hier lekker en met de ramen open kan de laatste warmte uit het huis waaien. 

De 'kneusjes' waar ik laatst over blogde, hebben allemaal wat zorg nodig. Een paar planten staan nu, verpot en bijgesnoeid, in de vensterbank. Een paar andere moeten nog wachten tot ik weet wat ik ermee kan en wil. Ik vind ze ook niet allemaal leuk, gek genoeg, terwijl ik toch van planten houd. Maar ja, het is natuurlijk een verrassing wat je voor planten krijgt in zo'n box. 

Intussen is mijn opruimen ook een nieuwe fase ingegaan. Ik heb de laatste tijd wat dingen op M.arktpl.aats gezet. Ik vind dat altijd een moeizaam gebeuren: wat vraag je ervoor en wil iemand het wel hebben? Het is een hele leercurve. 

Enfin, groot formaat schilderijlijsten die ik zelf niet gebruik, stonden er al een paar maanden op. Goed dat ik ze zo lang liet staan want ineens was er een koper voor, zelfde dag nog verkocht en opgehaald. Kleding, één ding heel snel verkocht, ander ding staat er nog. Heel moeilijk in te schatten wat populair is en wat niet. Ik heb er nu wat boeken opgezet. En kreeg meteen te maken met een nogal gehaaide koper, die gebruik maakte van een foutje dat ik zelf gemaakt had. Ik zei al: een leercurve.

Vandaag komt voor de derde keer mijn nieuwe hulp. Ook weer een verandering. Ik was heel tevreden met 'Dorus', ik kon het goed met hem vinden. Maar hij begon aan zijn opleiding en nu heb ik weer een Dora. Ook aardig, maar ik moet weer wennen. Bovendien blijkt de anderhalf uur die mij is toegemeten iedere keer toch te lang. Het gaat me voornamelijk om dat stofzuigen dat ik zwaar vind, de dagelijkse dingen zoals bijhouden van keuken en sanitair doe ik zelf. Dat wordt weer overleggen met de organisatie. Het is toch raar dat de hulp niet gewoon op mijn behoeftes kan worden afgestemd. Ik pas niet goed in het systeem.

En binnenkort moet ik weer de medische molen in. Eerst onderzoek begin oktober pas en daarna zien we verder. Ik treed het maar zonder me druk te maken tegemoet. Druk maken kan altijd nog. 

Ik heb een rustige week gepland voor mezelf. Of daar wat van terecht komt valt te bezien, maar het streven is er. Nog even genieten van de nazomerse zonnestralen.