een slootje...

Een slootje is het, zei een mevrouw die mij de lage waterstand van de IJssel zag fotograferen. 

Bij de spoorbrug stond ik. Ik was vrijdagochtend rond negenen in de buurt en je kunt niet in Deventer wonen en niet even die lage IJssel met eigen ogen aanschouwen.

dan maar door naar de ijssel

Nauwelijks meer een stokroos te bekennen, zie vorig blogje, dan maar door naar de IJssel. 

En daar ligt hij al aan de overkant van de straat.

ochtend nevelen

Ik had weer een wandeling in gedachten maar met die pijpenstelen vorige week kwam er niks van. Voor zondag was echter de voorspelling goed en inderdaad toen ik de gordijnen opendeed zag ik de zon opkomen. 

tijd voor een wandeling

Koud was het ineens gisterochtend. Er werd sneeuw verwacht in het oosten maar die heb ik niet gezien. Ik had een wandeling naar de Kloostertuin in gedachten en ging op stap. Helaas, de Kloostertuin was gesloten, en alleen tussen de spijlen van het hek kon ik heel in de verte sneeuwklokjes zien. Daarom heb ik maar een oude foto bovenaan gezet. 

min vijf

Tweede Kerstdag, min vijf, en ik was al vroeg wakker. Ik zag het uit mijn keukenraam, die gloed in de lucht. Als je op zoek bent naar lichtpuntjes kun je die grote koperen ploert niet overslaan. Zeker als ie net opkomt. En zo vroeg was het niet toen ik de deur uit ging, half 9. De straatverlichting stond op het punt om uit te gaan.

water maakt kalm

Ik was al lang niet meer bij de IJssel geweest. Maar toen ik bijna uit mijn vel gesprongen was van kwaadheid, herinnerde ik mij weer hoe kalmerend even aan de IJssel zitten is. 

deventer in de mist

Ik had zondagochtend eigenlijk al naar de IJssel willen wandelen toen ik zag dat het mistte. Maar tegen de tijd dat ik presentabel was, had de zon het al gewonnen. Dus toen ik dinsdag het klokkentorentje van de Broederenkerk niet zag vanuit mijn keukenraam, maakte ik haast om nog eens een poging te wagen. En deze keer bleef het grijs en grauw, hoewel de mist wel langzaam minder werd.