het o woord

Ik durf het bijna niet te zeggen: dit is mijn zestigste blogje over 'opruimen'. Het begon in 2019 en er is altijd wel wat over te vertellen. Kennelijk.

In het begin waren het onuitgepakte dozen nog van de verhuizing jaren eerder. Ook kwamen er spullen tevoorschijn die van mijn ouders kwamen. Alles heeft een verhaal en ik heb er vele verteld.

historiserend

Aan het eind van de Kleine Overstraat. vlak voordat je op de Brink bij het Waag gebouw uitkomt, zie je dit interessante rijtje gevels. Het is het gebouw van de oude bibliotheek, een van oorsprong saai gebouw, dat omgebouwd is tot winkels en apartementen. Ook komt er een dependance van het museum De Waag in. 

ontluikend

Eerst even laten zien wat voor plantje ik kocht op mijn wandeling laatst. Een rode saxifraga. Als de zon erop schijnt, lijken de bloemetjes licht te geven. 

Ontluiken, de luiken gaan weer open en het licht kan weer naar binnen. Misschien komt het daar vandaan.

het begin van de lente

Zaterdag liep ik een rondje door de stad met de bedoeling voorjaar te spotten. Veel geveltuintjes zijn nog in volle winterrust, ook op mijn balkon. En wat er aan de achterkant in particuliere tuinen groeit en bloeit is meestal aan het oog onttrokken. Maar officieel is de lente begonnen.

twee liefdes

Ik heb hem altijd willen inlijsten, maar het is er nooit van gekomen. Hij zit nog steeds in de kartonnen koker van de Bijenkorf waar ik de poster ooit kocht. Eind jaren 90 moet het zijn geweest. 

verstandige schoenen

Ik heb een rijtje staan onder de verwarming in de gang, de schoenen die ik het meest draag. Allemaal verstandige schoenen. Maar het werd tijd voor nieuwe want er zaten gaten in mijn oude. Niet meer leuk om in de regen mee te wandelen. 

ochtend nevelen

Ik had weer een wandeling in gedachten maar met die pijpenstelen vorige week kwam er niks van. Voor zondag was echter de voorspelling goed en inderdaad toen ik de gordijnen opendeed zag ik de zon opkomen.