ze horen bij mij

Ik wou eigenlijk niets kopen, maar ik loop op zaterdag toch vaak even bij het kleine kringloop winkeltje bij mij om de hoek binnen. Al is het alleen maar om even bij het speelgoed te kijken of er nog iets voor kleindochter bij zit. 

Ik kijk ook altijd even bij de snuisterijen. Een verzameling van van alles en nog wat, waar ik veel naar toe bracht maar ook weer af en toe iets vandaan haal. En deze keer stond daar deze mok, eenzaam te wezen. En ik dacht: voor mij.

Ik vertelde al eerder dat ik vrijwel alleen zwarte meesjes op mijn balkon krijg. Dat heeft vermoedelijk te maken met de afmetingen van mijn voedercontainer. De spijlen staan vrij dicht op elkaar, een grotere koolmees of pimpelmees past er niet tussen. Zwarte meesjes zijn kleiner, een beetje de underdogs onder de mezen. 

Meestal zie ik ze in de winter niet of nauwelijks. Sinds de eerste sneeuw waren ze foetsjie. Misschien komen ze dan ergens anders aan hun trekken, want ik geloof niet dat ze naar het zuiden trekken. Pas in het voorjaar komen ze weer op bezoek, met hele families tegelijk. En in de tussentijd doe ik het maar met deze mok.