lekker koele wandeling

Ik hield me rustig met de warmte. Ik deed vooral binnendingen op een paar boodschapjes na. Overdag hield ik de ramen potdicht, want ook de smog die later op de dag in de stad ontstaat was goed merkbaar. En dan ‘s morgens heel vroeg de ramen open. 

Toen het beloofde woensdag koeler te worden, was ik al vroeg wakker om de ramen wijd open te zetten. En terwijl de wind door het huis woei en ik zat af te koelen met mijn eerste kopje koffie dacht ik: ik wil naar buiten. Een vroege wandeling doen, zoals ik ook in coronatijd deed. Ik ging weer richting de Kloostertuin, een bekende route die ik vaker deed, maar het was al weer lang geleden. 

De oude stad en geveltuintjes zijn een prachtige combinatie. Eerst zag ik deze witte bloemen tegen een stukje witte muur, zie bovenaan. En de hortensia's hieronder krijgen langzaam kleur. Zo'n mooi stadium: het langzaam roze kleuren van de nog groene bloemschermen.

Bekende straatjes waar ik door liep, alleen lang niet geweest. Tegenover de rode rozen had ik praatje met een meneer die voor zijn huis op een bankje net als ik van de koelte zat te genieten. 

De groene gevel hieronder vind ik altijd prachtig. De combinatie groen tegen die witte gevel, en dan die groene deur, ik hou ervan. 

In een zijstraatje groeien aan de ene kant de pioenen, en aan de andere kant bloeit het zevenblad. 

Op een muur zie ik ineens een gekrijt hart. In coronatijd zag je ze overal. En die boeken daar boven voor het raam vond ik ook een plaatje waard.

De Kloostertuin is niet ver weg en die zette ik uitgebreid op de foto maar dat is voor een apart blogje.

Op de terugweg zag ik dit wilde roosje over een muurtje heen piepen, badend in de zon.