Zoals ieder jaar sta ik stil bij de jaarlijkse Indië Herdenking op 15 augustus.
Het is de datum waarop de oorlog voor mijn vader en zijn familie eindigde. Geen bevrijdingsfeesten, maar het begin van een volgende moeilijke tijd, waarin veel Indische Nederlanders naar Nederland kwamen.
Het 'grote Indische zwijgen' wordt pas de laatste jaren steeds meer opengebroken. De generatie die de oorlog nog meemaakte sterft langzaam uit. En de kinderen en kleinkinderen willen weten. Nu het nog kan. Ik heb hier vaak over mijn Indische familie geschiedenis geschreven. Wat ik weet en ik weet veel niet.
Op de site van de Indië Herdenking lees ik over de zonnebloemen die bij het monument worden gelegd. Je kunt er een boodschap bij schrijven. Dat hoeft niet voor mij, ik denk deze dag aan mijn vader vooral.
Hoe hij genoot van zijn kleinzoon, en ik nu weer van mijn kleindochter, in wie ik ook weer familiedingen terugzie.
Ik sta op deze manier op mijn blog ieder jaar even stil bij het eind van de oorlog in dat andere deel van Nederland.
Het is heel goed dat je op 15 augustus even stilstaat en herdenkt. Ik zal dat ook doen.
BeantwoordenVerwijderenHeb jij wel verhalen gehoord van je vader. Of sprak hij er ook niet over?
BeantwoordenVerwijderenHij heeft veel verteld, ook zijn levensverhaal opgeschreven. Maar over zijn kamp tijd was hij vrij summier.
VerwijderenWat de afloop ook was, het heeft diepe wonden nagelaten, voor allen die daar een verloren oorlog uitvochten. Mijn vader is daar als oorlogsinvalide vandaan gekomen en heeft daar nooit over gesproken.
BeantwoordenVerwijderenI looked back over your previous years' posts with the link, the picture of your fathers family is interesting, your future generations will appreciate the information you have gathered. Betty
BeantwoordenVerwijderenZo goed dat er eindelijk meer aandacht is voor dit deel van onze geschiedenis. Ook ok denk er vandaag aan.
BeantwoordenVerwijderenIn 1975 kocht ik het boek "Soldatendominee" door J.C. Hamel.
BeantwoordenVerwijderenDat maakte zo'n indruk, dat ook ik ieder jaar stilsta bij deze herdenking. Voor die tijd besefte ik dit niet, ook op school werd dit nauwelijks aangestipt.
Het is goed om te herdenken. Even stilstaan bij wat er gebeurd is.
BeantwoordenVerwijderenGoed te herdenken. Goed om te verwerken. Goed dat na verloop van tijd dingen naar boven komen. Sterkte Judy en een mooie dag.
BeantwoordenVerwijderenMijn vader was in de oorlog bij de burma spoorlijn hier heeft hij 5 jaar als gevangene gewerkt. Degene die hier is geweest vertelde zelden wat hij hier heeft meegemaakt.
BeantwoordenVerwijderenIs mooi om daar zo even bij stil te staan.. ook weer even aan je vader denkend.
BeantwoordenVerwijderenOok ik heb stil gestaan bij die geschiedenis.Na de oorlog is het gezin van mijn tante weer herenigd en haar zoontje Bert werd voor mij een speelkameraadje.Ik wist van niets en nu was ik weer ingedachten verenigd met de zus van mijn moeder.
BeantwoordenVerwijderenWe hebben er veel te weinig van meegekregen. Het is goed dat er tegenwoordig meer aandacht is voor die periode uit onze Vaderlandse geschiedenis.
BeantwoordenVerwijderen