focus

Aan het eind van het jaar is het tijd voor een terug- en vooruitblik. 

Ik koos een aantal jaren een woord voor het jaar. Als een soort houvast.

min vijf

Tweede Kerstdag, min vijf, en ik was al vroeg wakker. Ik zag het uit mijn keukenraam, die gloed in de lucht. Als je op zoek bent naar lichtpuntjes kun je die grote koperen ploert niet overslaan. Zeker als ie net opkomt. En zo vroeg was het niet toen ik de deur uit ging, half 9. De straatverlichting stond op het punt om uit te gaan.

fijne kerstdagen

Ik wens alle lieve blogvrienden 

- anoniem of bekend -

- meelezers of reageerders -

- of ik je ken in levende lijve of alleen digitaal -

hele fijne kerstdagen!

raar en onbegrepen

Gisteren aan het eind van de middag zag ik deze flat. Lichtpuntjes, net als laatst. De reden dat ik daar liep, was opnieuw de tandarts, want het gaat nog helemaal niet goed.

afrika

Eerst moet ik even dit laten zien. Het zijn servetringen die mijn zoon uit Kenia meenam. Dat was in het begin van zijn studietijd. Zijn huisgenotengroepje had een tijdlang een school in Kenia gesponsord, maar daar was een eind aan gekomen toen door onlusten in het land die school verwoest was. Hij wilde met eigen ogen zien hoe het ervoor stond en of ze misschien weer wat konden doen. 

mijn uitzicht

Laatst was het onderwerp bij Conny's bloghop: het uitzicht uit je raam. 

Ik doe niet mee maar af en toe laat ik me inspireren door het onderwerp. Zoals deze keer.

Het klokkentorentje van de Broederenkerk is voor mij alleen zichtbaar in de winter. Hij figureerde al vaker om mijn blog. De winter tracteert ook op prachtige ochtendluchten met een beetje geluk. En dit zag ik laatst. Dat is een mooi begin van de dag.

kaarten­fabriekje

Grote bewondering voor de mensen die ieder jaar zelf kaarten maken. En dan bedoel ik elke kaart een verschillend kunstwerkje. Geweldig.

Wat ik bijna ieder jaar doe is iets kerstigs schilderen en dat afdrukken op mijn eigen printertje. Dat wil zeggen: als mijn printer wil meewerken. Wat niet altijd het geval was.