14 oktober 2017

loslaten



De bomen laten hun oude blaadjes los. De zon schijnt heerlijk vandaag, een echte oudewijvenzomer. Vanuit mijn stadse flat zie ik niet veel groen, dus ik moet erop uit om de herfst te ervaren.....
Ik nam mijn fototoestel mee en ging naar de Kloostertuin. Mijn favoriete plek - bij gebrek aan een eigen tuin - om de seizoenen te ervaren. Maar tot mijn grote verbazing was het hek gesloten. Wel een prachtige spinnenweb op het hek, als je goed kijkt.....





Er is nog veel groen in de stad, maar de herfst wordt wel zichtbaar. Nog wat stokrozen, een laatste passiebloem.




Opruimen is iets dat je meestal in het voorjaar doet, maar bij mij is de opruimwoede in de herfst toegeslagen. Dat is allemaal voortgekomen uit de kruidnagellucht die uit een doos kwam in mijn kleine slaapkamertje. Niet alleen die doos - en de spullen die erin zaten - maar ook de dozen ernaast stonken naar die scherpe kruidenlucht. Ondanks pogingen de geur uit de spullen te wassen, kwam het steeds weer terug. Het gevolg is: opruimen! Heerlijk! Naar de kringloop met de spullen, en de stinkdozen bij het oud papier. Loslaten.....

Ik heb ook nog iets anders gedaan. Wat niet zo makkelijk is uit te leggen. Een paar jaar geleden was er iemand die mij heel erg gekwetst heeft. Ik zeg niet wie en waarom. Iemand in een machtspositie, die beter zou moeten weten. Ik was er kapot van en kon alleen maar met boosheid aan deze persoon terugdenken. Vorige week ben ik naar deze persoon toegestapt en heb gezegd: "Ik kom mijn boosheid aan je teruggeven. Die hoort niet bij mij, het is jouw boosheid." Ik wist niet vantevoren dat ik dit ging zeggen, het kwam er zomaar uit, vanuit de grond van mijn hart. Ik weet niet of deze persoon het begrepen heeft. Ik snap zelf ook niet helemaal, waar dit vandaan kwam. Maar ik voel mij sinds die tijd honderd kilo lichter. Loslaten en verdergaan. Pff. Opgeruimd staat netjes!

Herfst is niet mijn favoriete jaargetijde. Ik hou meer van de lente, het nieuwe begin. Maar voor het nieuwe kan beginnen, moet je eerst het oude loslaten. Ik had nog nooit eerder zo naar de herfst gekeken.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten