ik zie ik zie...

Omdat ik mezelf heb opgelegd om elke dag een foto op Insta te zetten, graaf ik regelmatig in mijn fotoarchief naar geschikte plaatjes zonder praatjes. En die zijn er genoeg. Want ik kiek links en rechts van alles en nog wat. 

zo'n plek waar niets over te vertellen valt

Als ik wandel door de stad, dan kiek ik links en rechts wat me in het oog springt. Dat levert een hoop foto's op die niet in een verhaal passen. Vaak omdat het plekken zijn waar eigenlijk niet zo veel over te vertellen valt. Dit is zo'n plek.

witte wieven op het water

Zondagochtend was ik al vroeg op stap. 

Ik wilde de net opgekomen zon bij de IJssel fotograferen. De sfeer was prachtig. Boven het water vlogen flarden mist voorbij. Witte wieven.

groen met een vleugje herfst

Ik wandelde gisteren naar het Vogeleiland. Een stuk groen gelegen tussen station en binnenstad. Je komt er via dit bruggetje over de Singel. Maar de weg ernaartoe levert al prachtige singelgezichten op. Voorzichtig begint het groen

balkontuintje winterklaar

Dit zijn de balkonplanten die de winter zullen moeten overleven. 

Mijn struik, de vaste planten, vijf aardbeienplanten en mijn nieuwe aanwinst, de bergthee, voor een vleugje rood. En op het tafeltje staan

warm blijven

Ik leerde een nieuw woord: energieangst. 

We lijden er allemaal aan. Ik wel in ieder geval. Ik heb geen idee wat me boven het hoofd hangt, als ik straks een nieuw energiecontract moet afsluiten. 

Het weer is vrij plotseling in herfst omgeslagen. 's Morgens als ik uit bed stap is het koud in huis.

de ijssel in de morgen

Ik wandelde woensdag door naar de IJssel. Mijn geliefde rivier. 

Mijn go-to-place om tot rust te komen als het leven hobbels op mijn pad legt. 

En het was fijn om te zien dat ze er minder droog bij lag dan de afgelopen weken. Ze schitterde in de lage herfstzon.

De komende dagen regen. Herfst in al haar verschijningen.