meer plein

Dat ik dat plein - het Lamme van Diezeplein - waar ik het in mijn vorige blogje over had, zo leuk vind, komt vooral door dit plaatje. Er staan allemaal dingen op waar ik van hou. Die rij kleine huisjes zijn net speelgoedhuisjes. De boom staat voor mijn liefde voor bomen en ander groen. En op de achtergrond kun je het torentje van de Broederenkerk zien dat ik vanuit mijn flat van de andere kant kan bekijken. 

de radio en het plein

Ik werd gisterochtend wakker van de radio. Als ik niet goed in slaap kan vallen helpt het om de radio zachtjes aan te hebben. Op mijn telefoon dan. Meestal ben ik dan binnen een mum van tijd vertrokken.

toch echt lente

Het is lente. Onmiskenbaar.

Mijn kamerplanten maken nieuwe blaadjes, ze voelen dat het lichter wordt. 

zoet

Als je een tijdje streng koolhydraatarm wil eten, dan beginnen de zoetigheden je al van verre te roepen. Ik at al niet veel koolhydraten, maar wel af en toe iets. Zeker in de decembermaand die al weer lang achter ons ligt. 

letters

Dit is blogje nr. 700.

Bij mij om de hoek in de Smedenstraat vind je dit reliëf van een boogschutter. Het is gemaakt door Ton Mooy en het beeld stamt uit 1995, toen vermoedelijk het apartementencomplex gebouwd werd waar dit beeld op staat. De Doelen is een straat die parallel aan de achterkant van dit gebouw loopt. Daar staat nu alleen maar nieuwbouw, maar daar was vroeger de schietbaan van de schutterij. Logisch. 

vogels

Op mijn balkon hangt sinds kort een zelfgefröbeld pindasnoer. Maar het zijn kieskeurige mezen hier. Ze pikken uit de voedercontainer alleen de zonnebloempitten en laten de pinda's links liggen. De zaden nemen ze mee naar de boom waar ze de schil eraf halen. Ze komen al vroeg in de ochtendschemering. Nu kan ik ze zien zitten. In de zomer hoor ik ze alleen:

* prrr twiet twiet prrr twiet twiet *

regie

Gisteren heb ik rigoureus de hulp de deur uit gegooid. Niet letterlijk, natuurlijk niet. Maar ik heb besloten dat ik beter af ben zonder hulp. Het zit zo.