Vanmorgen in de regen ben ik even naar het kleine Indië Monument in Deventer gewandeld. Vanavond vindt er een kleine ceremonie plaats. Want vandaag is de dag van de Nationale Indië Herdenking: 15 augustus.....
Over het verhaal van mijn vader en zijn familie in het voormalige Nederlands Indië schreef ik al eerder. De oorlogsherinneringen van de mensen in het Aziatische deel van Nederland zijn lang onderbelicht gebleven. Ik weet maar een klein beetje van mijn vaders verhaal in het Jappenkamp. Maar omdat 4 en 5 mei altijd zo uitgebreid belicht worden, voel ik een soort plicht ook deze dag te herdenken. Als eerbetoon aan mijn vader, zijn familie, en aan dat deel van mijn afkomst.
Het is een beetje raar. De vlag bij het monument in Deventer hangt half stok. Maar de vlag aan het stadhuis niet, waarom niet? Hier las ik er meer over. Het is vandaag dus een soort 4 en 5 mei tegelijk. Ok, ik snap het.
Het monument heet De Wachtende Moeder. Aan de voorkant staat:
Voorbij nu
Ons wenen
Ons delen
Ons samen
Maar niet verbitterd
Niet gehard
Ik draag je
In de palm
Van mijn hart
Wat meer over de geschiedenis van voormalig Nederlands-Indië.
17 opmerkingen:
Toen ik net begon te werken (zo'n dikke 40 jaar geleden) kocht ik het boek "soldatendominee" door J.C. Hamel. En pas toen besefte ik hoe ingrijpend de oorlog daar ook was....
Wat een prachtig beeld. Zag gisteren nog een documentaire over Ned. Indie en besef hoe weinig ik er echt van weet. (Zoals van wel meer zaken). Net als deze dag, niet door heel Nederland gevierd/herdacht.
God zegene je.
Noortje en ik hebben ook even stilgestaan bij dat monumentje, toen we een aantal jaren geleden een stadswandeling in Deventer deden. Ik ga je linken zo eens aanklikken (moet nu eerst Jaxon uit gaan laten, die staat al te piepen bij de deur).. wil er de tijd voor nemen om het allemaal te lezen, omdat ik er maar weinig vanaf weet en da's wel erg eigenlijk.
(psje.. ook een mooie gaper daar op de achtergrond hè ;-) )
Bedankt voor je reactie Rina. Leuk je hier te ontmoeten.
Ik vind het ook een mooi beeld. Je kunt ook niet alles weten, toch? Het is dat het een deel is van mijn familiegeschiedenis, van mijn vaders kant.
Dat heb je heel goed gezien, die gaper! Ik zag hem ook toen ik het monument fotografeerde. ;)
Ik zag 'm natuurlijk al toen ik er wás ook hoor! ;-)
Heb je eerdere postje gelezen en was onder de indruk.. en al die info over de oorlog in Nederlands-Indië.. wist er wel wát van natuurlijk, maar van deze datum wist ik bijvoorbeeld helemaal niks. Zag er toevallig net wel beelden van op tv bij het Journaal, bij het monument in Den Haag.
Een heel mooi eerbetoon en wat een mooi beeld !
Lieve groet Elisabeth
Na de oorlog kwam in Indië natuurlijk ook de onafhankelijkheidsstrijd erachteraan. Dus veel Indische Nederlanders kwamen naar Nederland. In een land in opbouw dat de oorlog zo snel mogelijk wilde vergeten. Voor mijn vader was de datum van vandaag altijd erg belangrijk. Hij had niets met 4 en 5 mei.
Thank you Sandi!
Dankjewel Elisabeth! Hoop dat het beter met je gaat!
Mooi dat je gegaan bent, Judy en ook mooi dat je hier de herinnering levend houdt.
Da's logisch, dat ie daar niks mee had.
Een mooi beeld, maar ik moet bekennen dat ik de houding niet helemaal begrijp.
Dat heb ik me ook zitten afvragen, Nicole. Bij de herdenking 's avonds werd wel een verhaal verteld over een moeder die tevergeefs wachtte op haar zoon die gesneuveld was. Maar dat was niet de aanleiding voor dit beeld. Ze houdt haar borst vast, maar er is geen kind om te voeden. Misschien dat.... ?
Mooi dat je hier bij stil staat. Ik denk dat velen een eigen monumentje en dag hebben waarop ze herinneren. Hier vlakbij is het “ Bos der Onverzettelijken en als ik daar doorheen fiets of wandel denk ik altijd even aan mijn familie die veel in het verzet gedaan heeft.
Een reactie posten