v&d

Foto uit De Nieuwsbode.

Ik volg het Zeister nieuws nog af en toe online. Het dorp, want dat is het, waar ik bijna 30 jaar woonde. Ik voel me er toch nog bij betrokken.

Er is eindelijk begonnen met het afbreken van het oude V&D gebouw, dat elf jaar leeg stond.  

samen­gesteld

Er ging een vat herinneringen open toen ik langs deze geparkeerde Lelijke Eend liep. Herinneringen aan de tijd dat ik op een studentenflat in Delft woonde. Veel van mijn technische medestudenten bezochten regelmatig de sloop om een onderdeel van hun oude eend te vervangen. En dan kreeg je van die kleurverschillen.

paashaas(t)

Hèhè, ik ben door de (voorlopig) laatste opruimwerkzaamheden heen. Net op tijd voor Pasen. Want we hebben niet alleen Pasen maar ook twee verjaardagen te vieren. 

sarajevo

Opruimen blijft een ongoing process. Iedere keer een beetje, sommige dingen kunnen alleen maar langzaam. Aan alles kleven herinneringen. Wat schilderijen betreft valt er een hoop te doen, zowel in het echt als digitaal. En dan kom je dingen tegen met een verhaal. Dit is er zo één. 

even terug naar het verleden

Laatst heb ik iets gedaan wat ik lange tijd vermeden heb. Een terugblik op mijn vorige huis in Zeist. Waarom ik het vermeed, was omdat ik daar niet zo prettig ben weggegaan. Straks in februari is het 13 jaar geleden dat ik naar Deventer verhuisde voor een nieuwe start. En hoewel ik soms denk dat ik terug wil, heb ik hier ook inmiddels een verleden opgebouwd. 

Maar je moet toch een keer dat wat je vermijdt onder ogen zien.

afrika

Eerst moet ik even dit laten zien. Het zijn servetringen die mijn zoon uit Kenia meenam. Dat was in het begin van zijn studietijd. Zijn huisgenotengroepje had een tijdlang een school in Kenia gesponsord, maar daar was een eind aan gekomen toen door onlusten in het land die school verwoest was. Hij wilde met eigen ogen zien hoe het ervoor stond en of ze misschien weer wat konden doen. 

hastings

Ik keek met interesse naar de serie King & Conqueror op de BBC. Hij gaat over de periode rond 1066 toen Willem van Normandië bij Hastings koning Harold versloeg en Engeland veroverde. En dus de naam Willem de Veroveraar kreeg. Het was een bloedige strijd en ook in de serie veel wapengekletter. 

lekka

Bij toeval ontdekte ik dat de Aziatische toko bij mij om de hoek in de diepvries 'lempers' heeft. Dat bracht een diep weggezonken stukje jeugdherinnering naar boven.

brievenbus

Hèhè daar staat er nog eentje, een brievenbus. Mensen versturen niet meer zo veel gewone post dus het aantal brievenbussen is ingekrompen. Dat heeft voor mij de consequentie dat ik op mijn gewone boodschappenrondje geen brievenbus meer tegenkom. De meest centraal gelegen brievenbus op de Brink is verwijderd. Ik moet nu naar de randen van de binnenstad, en een brief posten wordt daarmee een apart wandeldoel. 

olifanten in de kamer

Ik heb niet zo veel om over te bloggen. In mijn huis blijft de warmte van vorige week nog lang hangen. Ik doe mijn dagelijkse dingen in en om het huis. En blijft er nog energie over dan schilder ik. Ik kom er langzaam weer in, ik wen aan het nieuwe papier en de stroefheid van mijn penseelstreken wordt minder. Daar blog ik af en toe over op mijn andere blog. 

Maar nu over de olifanten.

ippe

Op Koningsdag kocht ik van een jongetje een dierenboek voor 50 cent. En het is een groot succes bij kleindochter. De eerste uitklapbare pagina gaat over boerderijdieren. De bladzijden daarna, over zeedieren en oerwouddieren, zijn nog te hoog gegrepen.

londen

Waar zou je nog een keer naar toe willen, als je de kans kreeg?

Dat was een vraag, die mij een tijdje geleden gesteld werd, maar ik weet niet meer waar of door wie. Wat er spontaan in me opkwam was: Londen.

vierde golf?

Pas toen ik thuis was, zag ik dat het thema van mijn foto's van die ochtend paars-groen was. Er bloeit veel paars nu. Ik hou van de combinatie van die kleuren, ik had ooit twee kussentjes paars en groen op de bank. Helaas ter ziele. Maar die kleuren doen me wat.

paas­versiering

Dit is mijn paasversiering dit jaar. Ik vind het altijd leuk om kleine stillevens te maken, al naar gelang het seizoen.

haagse hopjes

Foto's van het web

Het was in het nieuws laatst: er worden geen Haagse Hopjes meer gemaakt. Het roept herinneringen op.

samen naar de openbare school

Oké nog één dan. Een tekening die ik maakte op de kleuterschool. De christelijke kleuterschool welteverstaan, want de openbare was vol. Maar zodra ik zes jaar was ging ik wel naar de openbare lagere school. 

een goede bestemming

Opruimen is een heel proces. 

Het is niet zomaar een kwestie van bekijken en besluiten wat je ermee wilt doen. Want aan veel spullen kleven herinneringen.  En emoties. Vooral dat laatste. Er trokken vele vorige levens aan mij voorbij. Want ik ben al een tijdje bezig. En als je dan uiteindelijk een beslissing neemt, hebben die emoties ook een herwaardering ondergaan. En daarom is opruimen ook psychisch zo’n zuiverend proces. 

de schoenen­winkel

Ik vond bij het opruimen een map met kindertekeningen die mijn moeder van mij bewaarde. En één daarvan is me heel dierbaar, omdat ik nog precies weet dat ik hem maakte. Mijn moeder schreef erop: 4 jr. De Stad. Maar ik weet precies wat het voorstelt: het is de schoenenwinkel. 

ik ben een boomer

Ik ben van de baby boom, de geboortegolf, na de Tweede Wereldoorlog. Dus een boomer. Geboren in 1951. Maar tegenwoordig vliegen de Generatie-termen je om de oren en wie is nou wie? Ik wil graag snappen waar men het dan over heeft en ik zocht het uit op Wikipedia. Daar komt ook het plaatje vandaan. Ik zie wel dat die jaartallen nogal losjes worden gebruikt.

schatkistjes

Los van het uitzoeken van sieraden van mijn moeder, mijn oma en mezelf..... over de houten dozen waar ze inzitten valt ook wel wat te vertellen. De middelste is een kistje met een losse inlay met vakjes. Misschien is het ooit een tekendoos geweest. Hij was van een overleden vriendin, die er verftubetjes in had. Ik gebruik hem nu als mijn sieradendoosje. Maar die andere twee zijn ook interessant. Vind ik dan.