the world is my oyster

Toen ik met dit blog Bubbels begon - en geen kip las wat ik schreef - had ik me voorgenomen dat mijn schrijfsels persoonlijk moesten zijn. Wat me bezighoudt, wat me raakt, wat ik voel. En dat leek me een goed uitgangspunt. Dit blog, in deze vorm althans, is nu twee jaar oud. Afgelopen donderdag op de kop af. Een goed moment om stil te staan bij waarover ik eigenlijk wil schrijven. Persoonlijk is leuk, maar hoe ver ga je daarin? Waarover ben ik open en waarover hou ik liever de deur gesloten?.....

ganzen, bijen en aanplakpoëzie

Een ganzenparade door de stad, had ik gelezen. Op zaterdagmiddag.
Nu had ik mijn rondje binnenstad 's ochtends al gedaan, in de miezerregen. En om nou 's middags weer.... nou ja, toch gedaan, op zoek naar de ganzen.

half stok

Vanmorgen in de regen ben ik even naar het kleine Indië Monument in Deventer gewandeld. Vanavond vindt er een kleine ceremonie plaats. Want vandaag is de dag van de Nationale Indië Herdenking: 15 augustus.....

boeken

Je komt iemand tegen op straat, je kent hem of haar, maar waarvan toch ook weer..... Laatst had ik dat met een vrouw, ze zag het vraagteken in mijn ogen en zei: de supermarkt! O ja!

mooi en lelijk

Ik dacht ik heb niets om over te schrijven. Ja, warm, puf. Gelukkig nu een paar koelere dagen. Binnendingen doen. Tropenrooster. Allemaal vorig jaar al over geschreven. Ik keek dit jaar ook veel naar de BBC 's middags. Niets nieuws onder de brandende zon.....

een specht, een gifwolk en een hart op de stoep

Een specht! riep ik, terwijl ik met mijn zoon aan de telefoon was. Een vreemde vogel zat in de boom aan de achterkant van mijn flat, waar ik op uitkijk vanuit de keuken. Even een foto maken... zei ik. Maar de specht wou niet poseren. Dus je moet maar geloven dat die zwart witte vogel ook nog iets roods had bij zijn kop. Bonte specht, zegt mijn vogelboekje.....

op stelten

Afgelopen weekend stond Deventer weer op stelten.

Ik heb het enkele jaren overgeslagen vanwege de grote drukte in de stad.
Maar zondagmiddag kwam mijn zoon langs, dus moesten we toch wel even gaan kijken. Op de Brink was het druk. Over de hoofden van de mensen zag je wel iets, maar we kregen maar weinig mee.....