nou, echt niet...

Ik ging op Nieuwjaarsdag nog eens terug naar de straat die het Klooster heet. Ik schreef er hier over. 

De straat is genoemd naar het vroegere Buyskensklooster waar allemaal restanten van terug te vinden zijn. Het pand op de foto hierboven met de rode luiken is het grootste stuk. Daarachter bevindt zich de Kloostertuin, waar ik al honderd keer over schreef. 

Op één van de sites die ik bezocht voor meer informatie stond dat er restanten van gotische ramen te vinden zijn. Nou, echt niet. Ik heb overal gekeken waar maar te kijken viel.....

toch wel, dus...

Ok, ik ging nog een keer terug naar de straat die Het Klooster heet. Op zoek naar de bouwsporen van die vermaledijde gotische ramen. Ik kon ze toch echt niet vinden vorige keer.

Maar een mailtje van bloglezeres Josephine bracht opheldering. Ze zijn er wel. Toch wel, dus. Maar niet zo makkelijk te vinden. Ik snap nu ook waarom ik ze niet vond.....

een onooglijk pleintje

oktober 2020

Op de valreep van het jaar, kan ik mooi nog wat foto's en verhaaltjes kwijt die bleven liggen. Waaronder deze.

Als ik langs de Kloostertuin richting IJssel loop, kom ik langs dit onooglijke pleintje. Het enige leuke eraan zijn die drie leibomen. En die fotografeer ik dan vaak. Tegen de achtergrond van die oude muur. Verder is het een lege en loze plek. Op het noorden ook nog. Het pleintje ligt aan een straat die Het Klooster heet.

twee stegen, een gang en een plein

Dit was afgelopen zondag. De zon scheen en dat is een goede reden om een wandeling te doen. Ik liep deze keer een beetje ander rondje. 

Hierboven kijk je de Ankersteeg in. In het hoekpand links zat ooit een B&B