slakkengang

Afgelopen week verliep in slakkengang. 

Ik deed mijn gewone dingen. En probeerde de zaadjes in mijn balkonpotten uit de grond te kijken. Maar ook die gaan in slakkengang. Als ik de weerberichten mag geloven, krijgen we nu echt mooi weer. Dat zal hopelijk zowel de zaadjes als mijzelf een schop onder de kont geven. Excusez le mot.

stil

Ik hoorde net in Tijd voor Max praten over 'struikelstenen'. 

Ik schreef er twee keer over in 2017 en 2018. Vandaag is een goede reden om een aantal berichten even in de herinnering te roepen. Voor wie ze wil lezen.....

ik droom van bloemen

Ik begin eerst met een foto van de bloesemboom voor mijn raam aan de voorkant. Ik zie nog net deze tak, als ik iets omhoog kijk. Vorig jaar snoeiden ze rigoreus de onderste takken eraf. Precies die takken waar ik tegenaan keek. En zo van genoot. Van de bloesem in de lente, maar ook van het groene blad in de zomer en de kersjes in de herfst. Ze verborgen een beetje de overkant. Maar goed. Dit zie ik nog net wél.

Ik woon natuurlijk in de stad.....

nieuwe sokken en een prik

Gisteren met de bus naar de priklocatie. GGD rechts, huisartsen links. Links was duidelijk drukker dan rechts. Ik was een kwartier te vroeg. Geen probleem. Alle papieren in orde. Naar een zitplaats verwezen. Twee mensen voor mij. En toen drie kwartier wachten. Computerstoring.....

details

Weer boten, maar nu details die me opvielen. Ze pasten nergens in een verhaal. Dus ze bleven liggen. Maar eigenlijk hebben ze geen geschreven verhaal nodig. Het zijn verhalen op zichzelf. In beeld. Bijna abstract. 

Kijk zelf maar.....

boten

Altijd leuk om boten te zien varen op de rivier. Of zijn het schepen?

Ik fotografeer ze graag. Maar om onduidelijke redenen laat ik ze weg op mijn blog en toon ik meestal foto's van een lege IJssel. Misschien omdat de sensatie van een voorbijvarend schip, met de bewegingen van het water, verloren gaat op stilstaand beeld.

Maar ik heb ze wel in mijn archief, foto's met schepen erop. Ik maakte er een verzamelblogje van.....

city wild life

Zat ik laatst nog te vertellen over het voorzichtige groen aan de leilindes op het plein..... een dag of wat later werden ze gesnoeid. Zul je net zien.

Dat plein is eigenlijk verschrikkelijk lelijk. Ondanks de goede bedoelingen.....