De sleutels schilderde ik toen ik hier net woonde. Zittend op de vloer tussen de nog onuitgepakte dozen.
Gistermorgen was ik mijn sleutels kwijt. Ik. Die altijd overal een vaste plek voor heeft. Ze lagen niet op het kastje naast mijn tas. Niet in de tas. Niet in de deur laten zitten per ongeluk. Ik stond op het punt om wat dingen naar de kringloop te brengen. Dus ik besloot maar eerst gebruik te maken van mijn reservesleutels en pas na terugkomst te gaan zoeken.....
Op het Grote Kerkhof naast de Lebuinuskerk zijn de opgravingen,
waar ik eerder over schreef, afgerond. Misschien vernemen we op een later tijdstip meer over de
vondsten.
Wat nog wel open ligt is dit: de 'kabelgoot'. Waar zouden die kabels allemaal
voor dienen? Archeologie van de toekomst. Wat zullen ze hier dan uit opmaken?.....
Ik heb ze opgeruimd. Geen lathyrus meer, geen Oost-Indische Kers meer. Ik droomde van bloemen, weet je nog? En die kreeg ik ook wel. Maar ook luis op de Kers. En de lathyrus begon er steeds armetieriger uit te zien.....
Het was al zo lang geleden dat we even iets lekkers gingen eten in de stad. Zomaar, of ter gelegenheid van. Wij hadden wat in te halen, zoon en ik. De hele lockdown stond er in de stad voor één van de vele lunchrooms een bord waarop scones werden aanbevolen. En de hele lockdown riepen die scones mij. Afhaal toen, maar nu weer gewoon binnen te nuttigen. Of zoals wij deden in de binnentuin.....