Denkend aan Holland
zie ik breede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan.....
Ik heb het al een tijdje benauwd. Ergens door getriggerd en vervolgens word je
ook gevoeliger voor andere dingen. Het duurt dan een tijdje voordat het weer
uitdooft. De benauwdheid is niet de grootste frustratie, want daar zijn
medicijnen voor. Maar het maakt me ook moe.
Ik wandel wel maar doe ook rustig aan. Ik moet een voorbeeld nemen aan de
rivier. Me dat trage tempo van de rivier eigen maken. Go with the flow.
13 opmerkingen:
Zijn er ook bankjes of muurtjes waar je even kunt rusten?
Het is niet dat ik amechtig door de stad loop, hoor. Maar meer mijn algehele energieniveau. Als ik 's morgens te veel doe ben ik 's middags niets meer waard. Mijn grenzen zijn eerder bereikt. Het is even opnieuw instellen.
Heel verstandig om mee te dobberen op de energie die je wel hebt in plaats van je moeheid te willen doorbreken. Succes en beterschap gewenst!
De rivier geeft het goede voorbeeld.. en het is er ook nog es heerlijk naast wandelen.. lekker rustig aan. Doe maar wat goed voelt.
Ik vind het rot voor je. Ik denk de reactie op "alles" van de afgelopen tijd. Een psychisch/ fysieke reactie? Op zoek naar een nieuw evenwicht, naar opnieuw instellen. Kleine stappen nemen: Wat maakt je blij, wat geeft wel energie? Alles even op een laag pitje. Sterkte hierbij, lieve Judy. Lekker van je afschrijven, zoals nu, goed idee.
Dankjewel Emie!
Dankjewel mizzD, het moet maar.
Dankje Geri. Ik denk eigenlijk een reactie op de prik: een opvlamming van al mijn gevoeligheden. Maar ik ben absoluut niet anti-prik, want corona is vele malen erger. Gewoon de tijd nemen om in rustig vaarwater te komen. Om in water-termen te blijven.
Al voldoende raad hierboven. Mooie fotootjes. Ik zou zeggen: kijk er goed naar en maak het je eigen. 🤗
Kijk goed naar die rivier en alles zal goedkomen. Sterkte!
Het is een rare tijd met soms rare reacties van lijf en of hoofd. Het hoort er een beetje bij, denk ik soms. Sterkte, en laat de rivier maar rustig stromen en dobber een beetje mee.
Het klinkt net als een mooie boektitel. Traag stroomt de rivier. Eigenlijk best fijn om als mens ook een trager ritme te volgen.
Ik hoop dat het snel weer "normaal" wordt.
Sterkte.
Een reactie posten