Kent iemand dat woord nog? Het zijn de artikelen in een winkel die overblijven en maar niet verkocht worden. Zo is het ook met mijn foto's. Sommige passen niet in een verhaal en blijven liggen. En dan worden het 'fotodochters' of 'blogdochters'? Anyhow, hier zijn er een paar.
Gisteren ging ik een klein wandelingetje doen naar de Kloostertuin. Even een frisse neus halen en om de
vorderingen van het voorjaar te zien. Maar het hek van de Kloostertuin was op
slot. Op een bord staat: geopend van 8 tot 18 uur. Maar iemand moet dat hek
openen en sluiten. En die persoon was om 11 uur nog niet wakker.
In de blogwereld heerst weer een opruimvirus, lees ik. Nu heb ik al zo veel opruimrondes gedaan, dat ik op dit moment niet zou weten wat ik nog weg zou kunnen doen. Mijn ondergoed zit à la Marie Kondo in een mandje, ik bracht al vele ladingen spul naar de kringloop, maar mijn huis weigert er minimalistisch uit te zien. Ik leg me er deze ronde maar bij neer.
Weertje, hè. Het had wel een beetje gevroren vannacht. En het was best koud
nog vanmorgen, maar wat maakt dat zonnetje een verschil met het grijs van
vorige week.
Dat werd wandelen. En ik knipte hier en daar een foto.
Ik had beloofd nog een berichtje te schrijven over wat mij wél helpt, sinds ik stopte met de post covid revalidatie bij een ergo- en een fysiotherapeute die niet hielp. En daar zat ik flink mee te worstelen.
Een jaar geleden stond er een bak met bollen te pronken in mijn woonkamer. Kijk maar hier. Toen ze uitgebloeid waren, liet ik het groen afsterven, droogde de bollen en bewaarde ze in een papieren zak in de berging. En ik plantte ze in potten in het najaar. Kijk maar hier.