Dit is een rare foto: huizen weerspiegeld in een raam waarachter die mooie vazen staan. Een beetje illustratief voor de verwarring van de afgelopen periode waarin ik van de ene stress in de andere terechtkwam. Daarom was het ook een tijdje rustig op mijn blog.
Behalve stoepplantjes - die over het algemeen door de gemeente worden verwijderd - is er niets natuurlijks aan het groen in de stad. Alles is aangelegd. Of het nu geveltuintjes zijn of openbare perken hier en daar. Ik weet niet of ik dit jaar nog de kans krijg op mijn balkon te tuinieren. Dus ik geniet op een andere manier van elk stukje groen dat ik maar in het vizier krijg. Je moet toch wat.
Ik heb ze even op een rijtje gezet, mijn ingelijste herinneringen. Het paard kwam al eerder voorbij, vaak als achtergrond van andere dingen ik op de foto zette. Nu is de foto van mijn hondje erbij gekomen.
Eindelijk... pff... ben ik klaar met het opruimen van mijn papieren. Wat een werk was dat. Hele stapels zijn versnipperd. Je moet je hoofd er goed bijhouden, wat weg kan en wat niet. In zwart op wit passeren oude levens de revue. Maar klaar dus. Ziezo. Op naar het volgende project.
Gezien. In een superklein boekwinkeltje annex snuisterijen shop. Kon het niet laten een foto te maken. Ik sta er zelf ook op zag ik later. Ik ga de tas niet kopen. Want ik heb er meer dan 1 nodig. :) Nee hoor.
Soms zie ik leuke plaatjes en die bewaar ik dan. Zoals deze hieronder bijvoorbeeld.