wist jij dit over je potgrond? ik niet

Ik kwam zaterdag net wat aarde tekort om een nieuw plantje in een groter potje te zetten. De laatste keren dat ik potgrond nodig had, kocht ik dat bij een bloemist niet ver van mijn huis, zodat ik met mijn boodschappenkar de zware zak aarde naar huis kan krijgen. Gewone potgrond kocht ik, universeel voor binnen en buiten. Niets bijzonders zou je zeggen.

Maar dezelfde avond keek ik een opgenomen aflevering van...

nog een rondje zomaar

Lang leve de mobiele telefoon. 
Ik nam een omweg terug naar huis gisteren en liep ineens door een straat vol met kiekwaardigs. En de camera lag thuis. Nou ja. 

kiekje hier, kiekje daar

Weer een blogje in de categorie 'zomaar'. Een serie van losse foto's van de laatste tijd. Want hoewel ik er niet speciaal op uit ga voor een wandeling met mijn camera op zak, kan ik het toch niet laten een foto te maken van dingen die ik zie als ik mijn dagelijkse dingen doe.

oja... nog een groene tip

Ik vergeet het steeds. 

Ik had nog een tip. Ook in aansluiting op mijn vorige blogje.

Ik heb het ding al maanden in huis: een planten vochtmeter. 

Toen vorig jaar al mijn kamerplanten begonnen te kwijnen...

nostalgisch groen

Op de terugweg van mijn bezoek aan een nieuwe fysiotherapeut gisteren tracteerde ik mezelf op deze beauty. Een tiengebodenplantje. Ik vond het vroeger altijd zo leuke plant bij mijn moeder in de vensterbank. En zo'n mooie naam. In het Latijn heet hij Maranta Leuconara.

hersenmist

Ik wou wat schrijven over 'brainfog'. Hersenmist.

Maar poeh, dat riep ook wel meteen een paar goed begraven emoties op. Ik leef er al heel lang mee, door mijn ME. En na corona heb ik toch weer een stukje moeten inleveren. Door erover te willen schrijven, besef ik hoe lang ik er al mee leef. Wat best verdrietig is. Maar ook realiseer ik me dat ik allerlei manieren heb ontwikkeld om ermee om te gaan. Foefjes en ezelsbruggetjes. En heel veel lijstjes.

zomer loomheid

Rustig hier.

Ik ben altijd vroeg. Maar met deze warmte nog vroeger. Heerlijk is het als ik om 6 uur de ramen wagenwijd openzet. Ik durf vlak boven straatniveau wonend mijn ramen 's nachts niet open te laten, alleen op de ventilatiestand. Maar in de vroegte geniet ik van de koelte, van de stilte en mijn eerste kop koffie om langzaam op gang te komen.