alles is goed

En toen zat ik laatst in de wachtruimte in het ziekenhuis voor de cardioloog. Ik had en heb af en toe wat vage klachten ter hoogte van mijn borstbeen, en dan wil je wel weten wat het is. Om kort te gaan: we weten het nog steeds niet, maar alle hartonderzoeken wezen niets uit. Bloeddruk, cholesterol, hartfilmpje goed. En de hartecho die ik deze week had zag er ook goed uit. Ik kon zelf op het scherm zien dat mijn hartkleppen keurig werk deden. 

wat vind ik ervan?

Op 29 mei gingen de openbare verhoren van de parlementaire enquete commissie corona van start. En ik volg het met een half oor. 

uit de voeten

Vorige week had ik mijn allereerste afspraak bij een pedicure ooit. Dat had nogal wat voeten in de aarde, ik vond het ook een hele stap. 

geheugen

Geheugen is een raar ding. 

Soms roep ik bij Twee voor Twaalf antwoorden waarvan ik me afvraag uit welke krochten van mijn brein ik dat antwoord heb opgediept. En op andere momenten kan ik met geen mogelijkheid op namen komen. Ouderdom, denk je dan. 

keuzes maken

Soms maak ik een foto die nergens in een blogje past maar - vaak achteraf - een perfecte illustratie blijkt te zijn voor iets persoonlijks.

Vorige week in de bieb zag ik bovenstaand plaatje, pal voor mijn neus vanaf de plek waar ik koffie dronk. Keuzes maken, dacht ik erbij.

op expeditie en een guilty pleasure

Ik begeef me nogal onder de mensen, in de stad, in het openbaar vervoer. Dus ik ging voor de coronaprik deze week. In mijn rechterarm.

wikken en wegen, plannen en vooruitkijken

Dat is zo ongeveer wat 'pacing' inhoudt. 

Continu nadenken bij wat je doet, wat je wilt gaan doen, en wat je besluit niet te doen. 

Gek word ik ervan. Ben het zo zat.

stappen

Ik heb een stappenteller op mijn telefoon. 

Mijn gewone dagelijkse rondje is ongeveer het aantal stappen als op het plaatje. Want ik ga in principe elke dag de deur uit, voor een boodschapje en/of kopje koffie. Soms een wandeling die wat groter is, als mijn lijf het toelaat.

happy birthday long covid

Vandaag is het drie jaar geleden dat ik corona kreeg, met de nasleep die daarna begon. Niet iets om te vieren.

Ik word er dagelijks mee geconfronteerd. Kan er een dik boek over volschrijven. En had er bijna een lang en langdradig blogje aan gewijd. Maar ik doe dat maar niet. Het is wat het is. 

Je moet zelf de slingers ophangen. Zeggen ze.

Maar vandaag hangen de slingers op voor long covid. Want die is tot nu toe de winnaar.

even helemaal niks

En toen was het even te veel. 

Dat ik twee keer in korte tijd de afstand naar mijn tandarts moest lopen, had een enorme terugslag op mijn long covid lijf. Ik voelde het al toen ik vrijdag bij de tandarts aankwam: alsof mijn armen en benen honderd kilo wogen, en een hartslag alsof ik de marathon had gelopen. Het was nodig, die tandarts, en de spanning eromheen deed er een schepje bovenop, denk ik. De grens was bereikt.

de radio en het plein

Ik werd gisterochtend wakker van de radio. Als ik niet goed in slaap kan vallen helpt het om de radio zachtjes aan te hebben. Op mijn telefoon dan. Meestal ben ik dan binnen een mum van tijd vertrokken.

zoet

Als je een tijdje streng koolhydraatarm wil eten, dan beginnen de zoetigheden je al van verre te roepen. Ik at al niet veel koolhydraten, maar wel af en toe iets. Zeker in de decembermaand die al weer lang achter ons ligt. 

regie

Gisteren heb ik rigoureus de hulp de deur uit gegooid. Niet letterlijk, natuurlijk niet. Maar ik heb besloten dat ik beter af ben zonder hulp. Het zit zo.

pacing

Ik vond een afgebladderde blinde muur wel een mooie metafoor voor long covid.

Eind juli was het precies twee jaar geleden dat ik corona kreeg. 

Je kunt wel stellen dat ik in die twee jaar door een emotionele rollercoaster ben gegaan. Van paniek, boosheid, verzet, en diepe wanhoop. Tot langzamerhand acceptatie van hoe het is op dit moment. Je kunt het gerust een rouwproces noemen.

even terugblikken - post covid

Even terugblikken op het jaar dat bijna afgelopen is. 

Net als vorig jaar stond mijn jaar vooral in het teken van long covid oftewel post covid. Onder het label postcovid heb ik er regelmatig op mijn blog over geschreven. Want mijn lijf bepaalt wat ik doe en niet doe, het is niet anders.

post covid expertise centra

Vandaag openen de eerste post covid expertise centra in drie academische ziekenhuizen: Amsterdam, Rotterdam en Maastricht. Het is de bedoeling dat andere (academische) ziekenhuizen snel volgen. Dat is natuurlijk goed nieuws, eindelijk gebeurt er wat. Je moet je aanmelden via je huisarts, dat eerst. Geen flauw idee of het storm gaat lopen. 

dichte mist

Ja, mistig vanmorgen.

Niet alleen buiten maar vorige week ook in mijn hoofd. Er ging iets helemaal niet goed. 

silo

Ik had een afspraak voor een corona booster prik. Daar hoefde ik niet over te dubben, ik heb hem vorig jaar ook genomen omdat ik toen weer met de trein wilde.

luilekkerland

Ik ben druk bezig onafgewerkte dingen af te maken. Het voelt als de rijstebrijberg waar ik me doorheen moet eten om in luilekkerland te komen. En er begint langzaam zicht te komen op het land dat achter de berg ligt. 

long covid in het nieuws

Plaatje van het www

Long covid - of post covid zoals ik het liever noem - was eind vorige week op verschillende manieren in het nieuws.