schilder dingetjes

Ik schilderde stokrozen, zie ook mijn schilderblog. 

Op zoek naar prettig schilderpapier haalde ik een oud papierblok weer eens van stal. En ja heerlijk, het doet dingen die ik graag deed maar die me niet meer lukten. Begon al helemaal aan mezelf te twijfelen: ik kan het niet meer. 

Altijd beter om het papier de schuld te geven dan jezelf. Maar goed. Ik ben weer geïnspireerd.

keuzes maken

Soms maak ik een foto die nergens in een blogje past maar - vaak achteraf - een perfecte illustratie blijkt te zijn voor iets persoonlijks.

Vorige week in de bieb zag ik bovenstaand plaatje, pal voor mijn neus vanaf de plek waar ik koffie dronk. Keuzes maken, dacht ik erbij.

ik sla het over

Dit zag ik zaterdag: een kinderzwerfboek. Het stond in de kringloopwinkel. Ik kende het niet. Mooi dat het dit boek is. 

Ik sla het over, 4 en 5 mei. 

Al jaren. Ik kan niet goed terugkijken in een wereld, waarin oorlog weer van nu en dichtbij is. Ik hoorde deze discussie ook op radio en tv voorbijkomen, de laatste paar dagen. Wat we herdenken vandaag, is voor iedereen anders, lijkt het.

even terug naar het verleden

Laatst heb ik iets gedaan wat ik lange tijd vermeden heb. Een terugblik op mijn vorige huis in Zeist. Waarom ik het vermeed, was omdat ik daar niet zo prettig ben weggegaan. Straks in februari is het 13 jaar geleden dat ik naar Deventer verhuisde voor een nieuwe start. En hoewel ik soms denk dat ik terug wil, heb ik hier ook inmiddels een verleden opgebouwd. 

Maar je moet toch een keer dat wat je vermijdt onder ogen zien.

innerlijke dialoog

stenen op mijn balkon

Ik wil naar buiten. De stad in. Een kopje koffie drinken.

Ja, maar buurvrouw zegt dat er verraderlijke gladde stukken zijn, ijslaagjes onder de sneeuw.

Doe niet zo tuttebellig, dat beetje sneeuw.

Vriendin appt dat ze twee keer op dezelfde knie is gevallen en nu met een ijszak op haar knie op de bank zit. 

Ja, maar.....

vierde golf?

Pas toen ik thuis was, zag ik dat het thema van mijn foto's van die ochtend paars-groen was. Er bloeit veel paars nu. Ik hou van de combinatie van die kleuren, ik had ooit twee kussentjes paars en groen op de bank. Helaas ter ziele. Maar die kleuren doen me wat.

ik ben een boomer

Ik ben van de baby boom, de geboortegolf, na de Tweede Wereldoorlog. Dus een boomer. Geboren in 1951. Maar tegenwoordig vliegen de Generatie-termen je om de oren en wie is nou wie? Ik wil graag snappen waar men het dan over heeft en ik zocht het uit op Wikipedia. Daar komt ook het plaatje vandaan. Ik zie wel dat die jaartallen nogal losjes worden gebruikt.

verval

Ik heb echt helemaal niets met de herfst. Ook al zijn de kleuren nog zo mooi. Het is het seizoen van het verval. De overvloed van de zomer is aan het vergaan. Schimmels en paddenstoelen breken organisch materiaal af. Het is nat en blubberig en het ruikt naar rottend hout. Totdat er alleen nog de kale boomskeletten over zijn en alles grijs wordt. Daar vind ik dan wel weer een belofte in zitten.

de schaar erin

Gisteren hakte ik de knoop door: ik knipte mijn eigen haar. Er moest echt weer een stuk af. Mijn haar kreeg weer gelijkenis met dat van Einstein. 

grappige dingen en een wijsheid

Gezien. In een superklein boekwinkeltje annex snuisterijen shop. Kon het niet laten een foto te maken. Ik sta er zelf ook op zag ik later. Ik ga de tas niet kopen. Want ik heb er meer dan 1 nodig. :) Nee hoor.

Soms zie ik leuke plaatjes en die bewaar ik dan. Zoals deze hieronder bijvoorbeeld.

plastic fantastic

Wachtend op de lift in een welbekend warenhuis dacht ik: is er hier iets dat niet van plastic is gemaakt? Schoonmaakspullen, keukenspullen en helemaal achterin kleding. Ik ben van de generatie waarin plastic als een soort wonder werd geïntroduceerd. Maar nu lijkt het alsof je er niet meer aan kunt ontsnappen. Het is overal.

over nieuwe pc, toetsenbord en komma's

Sinds een week heb ik nu mijn nieuwe computer. Hij is piepklein. Heel wat anders dan het grote logge ding dat ik hiervoor had. Maar hij kan alles. Meer dan mijn oude. Dus hoera!

Maar dan moet je wennen. En dingen naar je eigen wens instellen. En daar gaat uren werk in zitten. Waar staat alles?

prik

Waar sta ik nu met de post covid? 

Nou, die is er nog steeds, ruim een jaar later. Ik had corona eind juli vorig jaar. De klachten die bleven zijn vooral: vermoeidheid en spierpijn. De fysio waar ik deze zomer was heeft niet-covid-gerelateerde pijn in mijn bekken/heup verholpen, waardoor lopen steeds beter gaat. Maar

celebrate the difference

Doordat ik laatst in het nieuws hoorde dat steeds meer jongere meisjes aan de botox en fillers gaan, kijk ik ineens met heel andere ogen naar de eieren waar ik er net een paar van wilde koken. Wat een uiteenlopende kleurnuances hebben mijn bruine eitjes! Eigenlijk kan ik me niet herinneren dat ik eerder zo veel verschil zag. Meestal allemaal even bruin. 

Daar zit een les in. Een boodschap. Vind ik ineens.

ik hou niet van sport

Roeiers op de IJssel

Ik zeg het maar meteen. Sorry voor degenen die er wel van houden. Ik niet.

Elke zomer zit ik eerst Wimbledon en dan de Tour uit en hoop dat mijn vertrouwde tv-programma's gauw weer terug komen. Van Max Verstappen word ik niet warm of koud. 

wonen in de stad

De geveltuintjes in de stad zijn prachtig nu. Hortensia's heel veel hortensia's.

Mijn rondjes zijn niet zo groot, nog steeds niet. Maar ik hoef niet zo ver, om mooie dingen te zien in de stad. Toch ben ik al een tijdje nu aan het nadenken over het wonen in de stad. De binnenstad van Deventer.

reclame

Ik maakte deze foto van een paal met stickers. En van de vuilnisbak hieronder. Als je er op let, zie je ze ineens overal opgeplakt. Het zal wel bedoeld zijn als reclame voor iets, al is in de meeste gevallen mij niet duidelijk waarvoor.

Het zijn geen mooie foto's. Maar het is wel een mooie aanleiding om te schrijven over iets dat mij steeds meer ergert: al die reclames op social media. 

en nu afwachten

Mijn DNA - zie eerder bericht - is opgestuurd. En nu maar afwachten. Afwachten lijkt het thema in mijn leven op dit moment. 

een lesje in zelfliefde

Ik had beloofd nog een berichtje te schrijven over wat mij wél helpt, sinds ik stopte met de post covid revalidatie bij een ergo- en een fysiotherapeute die niet hielp. En daar zat ik flink mee te worstelen.

de duvel is oud

Eind januari was het 6 maanden geleden dat ik corona had. Met het verstrijken van die termijn is de mogelijkheid voor post covid revalidatie vervallen. Daarvoor heb je wel een verwijzing van de huisarts nodig, maar dan heb je recht op langdurige fysiotherapie, ergotherapie, een diëtiste en/of logopedie. Al naar gelang je post covid klachten uiteraard.