grote kerkhof en stadhuis

Deze week kon ik mijn nieuwe ID bewijs ophalen op het stadhuis. Je ziet nog een stukje van het oude stadhuis links, het nieuwe staat er niet op maar daar heb ik vaak genoeg over geblogd. 

Maar eerst deed ik een rondje Grote Kerkhof.

bevrijding van deventer

Gisteren zag ik bij toeval dat er een vlag aan het stadhuis hing en nieuwsgierig geworden zette ik hem op de foto. Laatst had ik ook al een bijzondere vlag daar zien hangen, en dat bleek de mensenrechtenvlag te zijn. Dus wat was dit? Er hingen ook Nederlandse vlaggen halfstok aan de kerktoren trouwens, was me al opgevallen. 

ban de bom

Laatst keek ik naar een documentaire op de BBC: Atomic People. En de film heeft me nogal bezig gehouden de afgelopen week. Het zijn de verhalen van de mensen die de atoombommen op Hirosjima en Nagasaki overleefden als kind. Nu zijn het mensen van in de tachtig en negentig. Ze worden 'hibakusha' genoemd. De bommen vielen op respectievelijk 6 en 8 augustus 1945. Negenenzeventig jaar geleden. 

eleonora van engeland

Eleonora en Reinald II, miniatuur uit de ‘Taymouth Hours’ – 1325 – 1335

In de Broederenkerk in Deventer wordt op dit moment aandacht besteed aan prinses Eleonora van Engeland (1318-1355). Zij wordt gezien als de stichter van de kerk en is er ook begraven.

art nouveau

Op de Brink in Deventer staat een pand met opschrift Magazijn de Zon. Het is het oude pand van V&D en het heeft me altijd geïntrigeerd. Jugendstil dacht ik, oftewel Art Nouveau.

nieuw met oud versmolten

Het deel van de binnenstad waar ik het meest doorheen wandel is het Noordenbergkwartier. En ik kwam erachter dat er een hoop over te vertellen valt.

Dat wist ik negen jaar geleden nog allemaal niet, toen ik hier kwam wonen. Ik

seringen en stappen

Eigenlijk heb ik in de stad altijd de indruk dat ik heel veel mis aan tuinmoois, omdat dat vanaf de straatkant niet zichtbaar is. De tuinen zitten aan de achterkant. Ik doe het dan maar met geveltuintjes. Ook leuk. 

achter de muren

Er zijn meer straatnamen die om uitleg vragen hier in Deventer. Bijvoorbeeld de volgende straten: Achter de Muren Vispoort, Achter de Muren Duimpoort en Achter de Muren Zandpoort.

isala

Naar aanleiding van de vraag of de IJssel mannelijk of vrouwelijk is, schreef Anuscka in een reactie dat zij jaren geleden IJssel nog als IJsel moest schrijven. Met één S dus. En ik herinner me dat er een IJselstraat in Deventer is. Kijk

mijn oude atlas

In het licht van de huidige situatie vroeg ik me af hoe Oost-Europa nu precies in elkaar zit. Want van mijn oude atlas word ik niet wijzer. Mijn Bos atlas dateert uit 1961. En ook die van mijn zoon uit 1988 biedt niet veel uitkomst. Want in beide

noorden­bergtoren

Als ik een rondje langs de Singel loop ga ik vaak via de TG Gibsonstraat terug. Kortste weg naar huis. De straat is vernoemd naar T.G. Gibson, een Canadese brigadegeneraal die deelnam aan de bevrijding van Deventer. Er hangt een

als je het ze niet meer kunt vragen

Dit is mijn opa. Hij was architect. Geboren in Nederlands-Indië. Maar eigenlijk weet ik bijna niets van hem en zijn familie af. 

Ik zit ineens weer helemaal in de familieverhalen.....

toch wel, dus...

Ok, ik ging nog een keer terug naar de straat die Het Klooster heet. Op zoek naar de bouwsporen van die vermaledijde gotische ramen. Ik kon ze toch echt niet vinden vorige keer.

Maar een mailtje van bloglezeres Josephine bracht opheldering. Ze zijn er wel. Toch wel, dus. Maar niet zo makkelijk te vinden. Ik snap nu ook waarom ik ze niet vond.....

nou, echt niet...

Ik ging op Nieuwjaarsdag nog eens terug naar de straat die het Klooster heet. Ik schreef er hier over. 

De straat is genoemd naar het vroegere Buyskensklooster waar allemaal restanten van terug te vinden zijn. Het pand op de foto hierboven met de rode luiken is het grootste stuk. Daarachter bevindt zich de Kloostertuin, waar ik al honderd keer over schreef. 

Op één van de sites die ik bezocht voor meer informatie stond dat er restanten van gotische ramen te vinden zijn. Nou, echt niet. Ik heb overal gekeken waar maar te kijken viel.....

een onooglijk pleintje

oktober 2020

Op de valreep van het jaar, kan ik mooi nog wat foto's en verhaaltjes kwijt die bleven liggen. Waaronder deze.

Als ik langs de Kloostertuin richting IJssel loop, kom ik langs dit onooglijke pleintje. Het enige leuke eraan zijn die drie leibomen. En die fotografeer ik dan vaak. Tegen de achtergrond van die oude muur. Verder is het een lege en loze plek. Op het noorden ook nog. Het pleintje ligt aan een straat die Het Klooster heet.

opgravingen - vervolg

Ik dacht dat de opgravingen op het Grote Kerkhof bij de Lebuinuskerk afgerond waren. Ik schreef er eind juni over. Gat dicht. Dus ik dacht: klaar. Het enorme plein, dat jarenlang parkeerplaats was, gaat leuker worden gemaakt met een waterpartij. En zoals de naam al doet vermoeden, was het plein ooit een kerkhof. Dus er moest archeologisch naar worden gekeken. Een maand later was de boel weer dichtgegooid en was er alleen nog een goot met kabels te zien.

Maar ik hoorde er al over. Er wordt weer opgegraven. Kijk maar: botten.....

archeologie van de toekomst

Op het Grote Kerkhof naast de Lebuinuskerk zijn de opgravingen, waar ik eerder over schreef, afgerond. Misschien vernemen we op een later tijdstip meer over de vondsten.

Wat nog wel open ligt is dit: de 'kabelgoot'. Waar zouden die kabels allemaal voor dienen? Archeologie van de toekomst. Wat zullen ze hier dan uit opmaken?.....

opgravingen

Op het Grote Kerkhof, naast de Lebuïnuskerk, vinden op dit moment archeologische opgravingen plaats. Ik liep er al een paar keer langs. Er wordt hard gewerkt. En ik werd wel nieuwsgierig. Hier kun je er meer over lezen.

Zoals de naam van het plein al doet vermoeden, was het tot de 18e eeuw een kerkhof.....

mariakerk

Ken je die mop van die kerk? Nou, hij is er niet. 

Dat kun je zeggen van de Mariakerk. Want voor het grootste gedeelte is hij er niet meer.

Helemaal in het begin, op mijn oude blog dat niemand las, heb ik er een keer over geschreven. Eén van mijn ontdekkingen toen ik hier net woonde en al wandelend mijn nieuwe omgeving verkende. Als toerist in eigen stad. Maar ik  schrijf met plezier nog een keer over deze plek. Je zou er zomaar aan voorbij lopen als je niet wist dat hij er was......

de boom en het plein - 1

Vandaag (en gisteren ook, maar daar vertel ik een volgende keer over) ging ik nog even terug naar die boom. Deze, de rode beuk. Waar ik lekker op dat muurtje van dat stukje groen zit te genieten. Die boom, zei bloglezer Josephine in een comment, staat in de tuin van de Proosdij, het oudste huis van Nederland.